Uzasadnienie
S. W. działając w imieniu H. W. (pełnomocnictwo w załączeniu) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pismo nazwane "odwołanie (zażalenie)", w którym wskazał na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2018r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, iż przedmiotem skargi mogą być tylko postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty. Oznacza to, że skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne. Takie ukształtowanie prawa do wniesienia zażalenia wynika z charakteru postanowienia, które w zasadzie nie załatwia sprawy, lecz dotyczy samego postępowania w sprawie. Prawo do wniesienia zażalenia wynika z normy prawnej przewidującej takie prawo.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym organ rozpoznając ponaglenie wniesione przez H. W. w związku ze zgłoszoną przewlekłością wznowionego postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy T. P. w przedmiocie uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie punktu do zbierania odpadów złomu na działce o nr ewid. [...] w miejscowości R., gmina T. P., działając na podstawie art. 37 §5 i §6 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 k.p.a.) stwierdził, że Wójt Gminy T. P. dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego oraz stwierdził, że naruszenie nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Powyższe postanowienie ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Nie przysługuje na nie również zażalenie, o czym wnoszący skargę S. W. działający w postępowaniu administracyjnym jako pełnomocnik H. W. został pouczony.
W świetle powyższego wskazać należy, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 i § 6 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.