Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 stycznia 2015r. odrzucił skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 3 grudnia 2014r. Skarżący w terminie otwartym do wniesienia zażalenia na w/w postanowienie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, z którego wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku okresowego w wysokości [...] zł, oraz zasiłków celowych w wysokości [...] zł i [...] zł. Wnioskodawca poinformował, że posiada zadłużenie w łącznej kwocie [...] zł w związku z czym figuruje w rejestrze dłużników.
Skarżący poinformował również, iż posiada zaległość w Banku [...] S.A. w kwocie [...] zł. oraz [...] zł. zaległości z tytułu czesnego. Wnioskodawca oświadczył przy tym, że nie posiada żadnych nieruchomości, ani zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych), ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro.
Na podstawie art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej P.p.s.a.) stwierdzić należy, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, które obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zawarte są w art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja prawa pomocy jest więc wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 P.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar dowodu wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 2 P.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. Ponadto należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy stwierdzić trzeba, że skarżący jest osobą bezrobotną, nie posiadającą żadnego majątku i utrzymującą się z zasiłków, które łącznie nie przekraczają kwoty [...] zł. miesięcznie. Powyższe uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Mając powyższe na uwadze zasadnym jest przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia
MZ