Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2011 r., IV SA/Po 533/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił, z uwagi na uchybienie terminu, skargę K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wypłaconych należności alimentacyjnych.
Pismem z dnia 3 lipca 2011 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, iż w skardze jest zawarty wyraźny zapis "za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego". Dalej skarżący wskazał, iż jeżeli prawo dopuszcza dokonywanie pewnych poprawek lub korekt, to prosi o potraktowanie braku adresu na kopercie jako omyłkę pisarską.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej Ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 Ppsa, we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawą przesłankę przywrócenia terminu. W postanowieniu z dnia 29 października 1999 r.(I CKN 556/98, LEX nr 50702) Sąd Najwyższy stwierdził, iż sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Wynika stąd, że w razie gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu.
Ponadto w postanowieniu z dnia 12 stycznia 1999 r.(II UKN 667/98, OSNP-wkł. 1999/8/6) Sąd Najwyższy zauważył, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo drugiej grupy) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy.
Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący we wniosku o przywrócenie terminu podniósł, że błędne zaadresowanie koperty jest wynikiem błędu pisarskiego, a skarga została wysłana we właściwym terminie.
W ocenie Sądu okoliczność przywołana przez skarżącego nie uprawdopodabnia braku winy skarżącego w niezachowaniu terminu do wniesienia skargi. Należy podkreślić, iż o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 1996, str. 296).
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1261/08 wyraził pogląd, iż strona, która mimo prawidłowego pouczenia niestosuje się do tego pouczenia nie może skutecznie powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu, jeśli nie zaistniały przeszkody fizyczne uniemożliwiające dokonanie czynności w przepisanym terminie. W niniejszej sprawie takie przeszkody nie miały miejsca. Błędu polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II OZ 969/10, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1465/10).
W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż organ prawidłowo pouczył skarżącego o przysługujących mu środkach zaskarżenia oraz trybie ich wnoszenia.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu i na podstawie art. 86 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji.