Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia (...) r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T. M. i A. M. na decyzję Wojewody W. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, z powodu nieziszczenia wpisu sądowego od skargi.
W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego i uiścili wpis od skargi. Skarżący byli przekonani, że skoro siostra A.M., D. W., która również złożyła skargę na decyzję Wojewody W. z dnia (...) r, uiściła wpis, to wymóg wezwania do uiszczenia wpisu od skargi został spełniony. W przekonaniu skarżących określenie "uiszczenie solidarnie wpisu" oznacza, że wystarczy aby jedna z osób skarżących uiściła wpis o skargi. Po otrzymaniu, w dniu (...) r. postanowienia o odrzuceniu skargi skarżący uzyskali informację z Wydziału Informacji Sądowej WSA w Poznaniu, że skargi D. W. i skarżących na tę samą decyzję mają różne sygnatury i stąd wynika konieczność uiszczenia wpisu od skargi również przez skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 §1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym uprawdopodobnić należy okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 §1 i § 2 P.p.s.a.).
Wobec powyższego w pierwszej kolejności Sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny i czy został złożony w 7-terminie liczonym od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 P.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 P.p.s.a.
Ustaleniu podlega zatem moment, kiedy w rzeczywistości (obiektywnie) ustała przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności. Oczywistym jest, że analizując tę okoliczność Sąd nie przeprowadza postępowania dowodowego z własnej inicjatywy, ale zasadniczo zobligowany jest opierać się na twierdzeniach wnioskodawców popartych stosownymi dowodami, a także dowodami zgromadzonymi w toku całego postępowania. Jeżeli Sąd dojdzie do przekonania, że strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu po upływie powyższego terminu wniosek podlega odrzuceniu.
Przekładając przytoczone wyżej rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, mając na uwadze całokształt okoliczności związanych z uchybieniem terminu, w ocenie Sądu skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu z przekroczeniem 7-dniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W dniu osobistego odebrania postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi, tj. (...) r. i (...) r., skarżący dowiedzieli się o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi i jego przyczynach (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 28 i 29 akt) Zatem od tych dat, dla każdego ze skarżących, oddzielnie rozpoczął bieg 7–dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Termin ten ostatecznie upłynął w dniu (...) r. Wniosek o przywrócenie terminu skarżący złożyli dopiero w dniu (...) r., zatem z bezspornym przekroczeniem 7-dniowego terminu do jego złożenia (data nadania na poczcie k. 34 akt).
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.