Uzasadnienie
Pismem z (...) r. Prokurator Rejonowy w W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na uchwałę Rady Miejskiej w W. wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z (...) r. Zastępca Prokuratora Rejonowego w W. oświadczył, że cofa skargę na powyższą uchwałę, a ponadto wniósł o umorzenie postepowania sądowego. W uzasadnieniu Prokurator wskazał, że wobec faktu, iż orzecznictwo sądów administracyjnych dopuszcza zmianę aktu założycielskiego szkoły poprzez zmianę nazwy szkoły, w trybie przewidzianym do ich uchwalenia należało cofnąć skargę. Cofnięcie skargi nie zmierza bowiem do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego nieważnością. W ocenie Prokuratora, zachodzą przesłanki do tego, aby postępowanie sądowe umorzyć, w myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej w skrócie: "p.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. strona skarżąca – w ramach przysługującego jej prawa do rozporządzania wniesioną skargą – może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Prokurator skorzystał z przysługującego jemu uprawnienia do rozporządzania swoją skargą i skargę cofnął. W ocenie Sądu cofnięcie skargi było dopuszczalne.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.