Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Skargą z dnia 24 czerwca 2009 r. A. P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Zarządzenie Wójta Gminy K. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie powołania organów spółki.
Rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody z dnia 19 czerwca 2009 r. orzeczono nieważność zarządzenia Wójta Gminy K. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...].
Mając na uwadze treść przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w szczególności art. 52 i 53 ww. ustawy, należy stwierdzić, iż konieczną przesłanką zaskarżenia danego aktu lub czynności jest fakt ich istnienia w chwili wniesienia skargi. Nie można skarżyć do Sądu aktu nieistniejącego, a zatem niefunkcjonującego w obrocie prawnym, albowiem brak jest wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać ewentualnej weryfikacji sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sądowoadministracyjnych, skarżący złożył skargę, na Zarządzenie z dnia [...] maja 2009 r. nr [...]. Oznacza to, że skarga złożona 24 czerwca 2009 r. była skargą na Zarządzenie nieistniejące w obrocie prawnym, albowiem Wojewoda dnia 19 czerwca 2009 r. orzekł o jego nieważności.
Dnia 13 sierpnia 2009 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika Skarżącego, w którym wniósł o cofnięcie skargi oraz zwrot uiszczonego wpisu od skargi.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy Sąd odrzuca skargę, jeśli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Nie ulega wątpliwości, iż z niedopuszczalnością z innych przyczyn mamy do czynienia w przypadku braku przedmiotu zaskarżenia.
Wobec powyższego Sąd nie rozpatrywał pisma w sprawie cofnięcia skargi.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Sąd zwraca z urzędu cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom.
W tym miejscu należy zauważyć, iż powyższy przepis ma zastosowanie również w rozpatrywanej sprawie. Jakkolwiek jego treść, w sytuacji, gdy skarga jest wnoszona za pośrednictwem organu, może powodować trudności interpretacyjne. Dokonując wykładni powyższego przepisu trzeba mieć na uwadze treść art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. według, którego skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a organ następnie przekazuje w/w skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Powyższe oznacza, iż w obecnym stanie prawnym nie ma już potrzeby przesyłania odpisu skargi organowi, który się z nią zapoznał i ustosunkował do podniesionych zarzutów w odpowiedzi na skargę.
Wobec powyższego wskazany w art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. warunek dotyczący wysłania odpisu skargi organowi przed odrzuceniem lub cofnięciem skargi należy uznać za spełniony także wówczas, gdy nie zachodzi potrzeba przesyłania tego odpisu. W piśmiennictwie prezentowany jest pogląd, że jeżeli po otrzymaniu akt Sąd odrzuci skargę z powodu zaistnienia określonych przesłanek (art. 58 lub art. 220 § 3 p.p.s.a.), to spełniona zostaje także przesłanka z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., zobowiązująca sąd do zwrotu stronie całego uiszczonego wpisu. (M. Niezgódka-Medek, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -komentarz, Zakamycze 2005, s. 569). Powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym postanowienie z dnia 8 września 2006 r., sygn. akt II FZ 488/06 (niepubl.).
Konkludując, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
/-/ B. Popowska