Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 czerwca 2012 r., znak: Pa. 15/12, Prokurator Rejonowy w Kępnie (dalej: "Prokurator") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę nr XIV/51/03 Rady Gminy Bralin z dnia 27 października 2003 r. (dalej: "uchwała nr XIV/51/03") w sprawie zmiany uchwały nr VII/45/99 Rady Gminy Bralin z dnia 22 kwietnia 1999 r. (dalej: "uchwała nr VII/45/99") w sprawie warunków podłączenia się do gminnych sieci wodociągowych, kanalizacji sanitarnej i deszczowej – wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały nr XIV/51/03.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Bralin (dalej: "Rada Gminy") wniosła o oddalenie skargi oraz o zasądzenie od skarżącego na swoją rzecz kosztów procesu – a to z powołaniem się na fakt, że na sesji w dniu 23 lipca 2012 r. Rada Gminy podjęła uchwałę nr XXV/122/2012, mocą której uchylona została uchwała nr VII/45/99 wraz z jej zmianą dokonaną zaskarżoną uchwałą nr XIV/51/03.
Pismem z dnia 08 sierpnia 2012 r. (k. 16 akt sądowych) Prokurator cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), przy czym może to uczynić na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Uznając dokonane w niniejszej sprawie cofnięcie skargi za skuteczne i dopuszczalne w świetle art. 60 p.p.s.a. – a to wobec braku stwierdzenia istnienia negatywnych przesłanek wskazanych w tym przepisie, skoro zaskarżona uchwała nr XIV/51/03 została przez Radę Gminy uchylona – Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.