Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2009 r. J.Z. zwrócił się do Starosty Powiatowego w Kaliszu o zwrot kwoty 425 złotych za wydanie karty pojazdu samochodu m-ki Audi, nr rej. [...] zarejestrowanego [...]. Na powyższe żądanie Starosta Powiatowy dnia [...].05.2009 r. poinformował wnioskodawcę o braku podstaw żądania, wskazując na przepisy art. 77 ust. 3 ustawy z 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 nr 108 poz. 908 ze zm.) który stanowił, że dla każdego pojazdu samochodowego zarejestrowanego, innego niż określonego w ustępie 1, po raz pierwszy w Polsce, Starosta wydaje kartę pojazdu i to za opłatą. W myśl art. 77 ust. 4 pkt 2 ustawy, do ustalenia wysokości opłaty wnioskodawca upoważnił ministra do spraw transportu, a w dniu rejestracji pojazdu obowiązywało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28.07.2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137 poz. 1310), ustalające kwotę opłaty na 500 zł. Taką też kwotę pobrano od J.Z. Stąd zdaniem organu brak podstaw do żądania zwrotu kwoty 425 zł.
Powyższe pismo zawiera pouczenie iż wnioskodawca może na odmowę zwrotu wymienionej kwoty wnieść skargę za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni.
Zgodnie z pouczeniem J.Z. wniósł skargę do Sądu powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r. sygn. akt U6/04 orzekający o niezgodności z przepisami Konstytucji RP (art. 92 ust. 1 i 217) – ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie za art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm- dalej ppsa), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W szczególności kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ppsa).
Art. 52 § 1 ppsa ustanawia zasadę, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Jedynie jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Wydanie karty pojazdu jest czynnością z zakresu administracji publicznej organu, zatem skarżący winien - przed wywiedzeniem skargi do Sądu – wezwać Starostę Kaliskiego do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział; się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu tej czynności. Wezwanie do usunięcia naruszenia jest bowiem warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi na czynności organów administracji publicznej. Dopiero wtedy można wnieść skutecznie skargę: w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 52 § 3 w zw. z art. 53 § 2 p.p.s.a.).
Brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa powoduje, że skargę należało uznać za niedopuszczalną, a wady tej nie konwaliduje błędne pouczenie w piśmie z dnia [...] maja 2009 r. o możliwości złożenia skargi na odmowę zwrotu żądanej kwoty.
Ponieważ błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, należy dokładnie wskazać skarżącemu, że w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego postanowienia skarżący może złożyć wniosek na podstawie art. 58 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego o przywrócenie terminu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa i równocześnie z wnioskiem wezwać Starostę Kaliskiego do usunięcia naruszenia prawa (art. 58 § 2 kpa) po czym postąpić zgodnie ze wskazanym przez organy trybem.
Natomiast w aktualnym stanie sprawy, wobec niewyczerpania przed wniesieniem skargi wymaganego trybu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
G. Radzicka
KB/