Uzasadnienie
F.W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec powyższego, nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się bowiem do wykonania te spośród aktów administracyjnych, które dla wprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
Decyzja ustalająca warunki zabudowy jest właśnie takim aktem. Decyzja ta, z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. Decyzja taka ma charakter deklaratoryjny, stwierdzając jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem, sama w sobie nie uprawnia jeszcze do rozpoczęcia robót budowlanych (zob. postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2005 roku, w sprawie II OZ 142/05; postanowienie NSA z 19 września 2006 roku, w sprawie II OZ 847/06).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.