Uzasadnienie
D. R. (dalej jako: "Skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. Zaskarżoną decyzją WWINB utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej jako: PINB) z [...] lutego 2017 r. stwierdzającą wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji PINB z [...] maja 2014 r. dotyczącego wykonania robót polegających na zwiększeniu powierzchni zabezpieczenia przeciwpożarowego podłogi z desek sosnowych przy zamontowanym piecu żeliwnym wolnostojącym, oraz powiększenie nawiewu powietrza do komory spalania łączącej piec z kominem, przez M. B. i Z. B. W piśmie z 19 lipca 2017 r. Skarżąca wniosła o "wstrzymanie i wyłączenie ogrzewania piecowego z użytkowania". Wyjaśniła, że dymiący komin umieszczony na balkonie zagraża bezpieczeństwu ludzi, mienia oraz środowisku. Ogrzewanie zagraża życiu Skarżącej i spowodowało utratę zdrowia, szkody zaistniałe w mieszkaniu wskazują na możliwość wystąpienia pożaru przy intensywnym paleniu (k. 61-64).
Pismem z 04 października 2017 r. Sąd wezwał wyznaczonego w międzyczasie pełnomocnika Skarżącej o doprecyzowanie, czy ww. wniosek stanowi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem przyjęcia, że nie stanowi wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (k. 134-135). W odpowiedzi, pismem z 11 października 2017 r. zawodowy pełnomocnik poinformował, że wniosek Skarżącej stanowi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd na wniosek strony skarżącej może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym (por. np. postanowienia NSA z 14.12.2009 r., II OSK 1898/09, oraz z 04.11.2008 r., II OZ 1143/08 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie: "CBOSA") przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w rozumieniu wyżej przywołanego przepisu mogą być, co do zasady, jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne, tj. ma przymiot wykonalności.
Nie ulega wątpliwości, że obie decyzje wydane w sprawie nie mają przymiotu wykonalności. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję stwierdzającą zrealizowanie obowiązku - nałożonego na inwestorów decyzją z 28 maja 2014 r. Przywołaną decyzją PINB nakazał, inwestorom montażu pieca wolnostojącego, wykonanie robót budowlanych określonych w tej decyzji, w celu doprowadzenia już wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Decyzja stwierdzająca zrealizowanie obowiązku nie rodzi skutków materialnoprawnych, stwierdza ona jedynie, że inwestor zastosował się do nałożonego na niego obowiązku (por. postanowienie NSA z 05 października 2007 r., II OZ 914/07; CBOSA). Obowiązek ten nie wynika jednak z zaskarżonej decyzji, ale z decyzji PINB z [...] maja 2014 r., utrzymanej następnie w mocy decyzją WWINB z [...] lipca 2014 r. w części dotyczącej nałożenia obowiązku, a uchylonej jedynie w części dotyczącej terminu wykonania tego obowiązku. Dalej Sąd wskazuje, że wyrokiem z 10 listopada 2016 r. II OSK 1097/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 04 lutego 2015 r., IV SA/Po 1067/14, którym WSA w Poznaniu oddalił skargę Skarżącej na decyzję WWINB z [...] lipca 2014 r.
Sąd podkreśla, że zaskarżona decyzja WWINB z [...] kwietnia 2017 r. nie nakłada żadnego obowiązku, jak również nie przyznaje żadnego uprawnienia, zatem trzeba uznać, że nie podlega ona wykonaniu, a tym samym nie ma tu zastosowania instytucja ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Decyzja stwierdzająca wykonanie określonego obowiązku (określonych obowiązków) ma charakter deklaratoryjny i jako taka nie podlega wykonaniu (por. postanowienie NSA z 22 lutego 2008 r., II OZ 130/08; CBOSA).
Na marginesie Sąd wskazuje, że zawodowy pełnomocnik nie naprowadził argumentów dotyczących wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, koncentrując się na podtrzymaniu skargi i wykazaniu, że uzasadnione jest w postępowaniu zarówno zweryfikowanie kwestii dotyczących samej zaskarżonej decyzji, jak również czy zaniechanie wydania decyzji o nakazaniu rozbiórki było prawnie i faktycznie dopuszczalne. Sąd stwierdza, że są to kwestie, które nie podlegają analizie w postępowaniu wpadkowym i zbędne na tym etapie postępowania jest analizowanie związania sądu ww. wyrokiem NSA z 10 listopada 2016 r. II OSK 1097/15.
Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji, przy czym stosownie do treści art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to postanowieniem, wydanym na posiedzeniu niejawnym.