Uzasadnienie
Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., działając z upoważnienia Wójta Gminy M., decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] wydaną na podstawie art. 104, art. 108 i art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jt: Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa), art. 1 ust. 40 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 2009r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 7, poz.
45) oraz na podstawie art. 2 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 12 lutego 2010r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 40, poz. 229) zmienił z dniem 1 kwietnia 2010r. własną decyzję z dnia [...].06.2008r. nr [...] w części wypłaty zasiłku stałego w ten sposób, iż od dnia 1 kwietnia 2010r. zasiłek stały przekazywany będzie do rąk W.W. W trakcie postępowania prowadzonego z urzędu ustalono, iż zasiłek stały przyznany W.W. był od 01.06.2008r. przekazywany w całości na konto Komornika. Podstawę powyższego stanowił fakt, iż Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w K. w związku z wyrokami Sądu Rejonowego w K. zajął całą kwotę zasiłku stałego przyznanego W.W. Organ I instancji stwierdził, iż w związku ze zmianami przepisów wprowadzającymi wyłączenie z egzekucji świadczeń z pomocy społecznej, uwzględniając treść art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (j.t. Dz.U. z 2009r. Nr 175, poz. 1362), świadczenie z pomocy społecznej winno być wypłacane do rąk uprawnionego.
Od powyższej decyzji odwołał się W.W. wnosząc o zwrot należnego mu świadczenia za okres od 12.06.2008 do 31.03.2010r. przekazanego Komornikowi zgodnie z decyzją z dnia [...].06.2008r. nr [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu po rozpoznaniu powyższego odwołania, w dniu [...] czerwca 2010r. wydało decyzję nr [...], w której zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. Organ odwoławczy, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawne oraz ustalony przez organ I instancji stan faktyczny stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania.
W.W, kwestionując powyższe orzeczenie, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W powyższej skardze podniesiono również zarzuty dotyczące decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., działającego z upoważnienia Wójta Gminy M., z dnia [...].06.2008r. nr [...] orzekającej o przekazywaniu na konto Komornika zasiłku stałego należnego W.W. oraz zawarto uwagi dotyczące pracy GOPS w M. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zauważyć, że w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że granice rozpoznania sądu administracyjnego wyznaczone zostały przez granice sprawy administracyjnej będącej przedmiotem rozstrzygnięcia. Cytowany wyżej przepis ustanowił też obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji zasadę niezwiązania sądu granicami skargi. O ile więc w sprawie, której dotyczy skarga, doszło do naruszenia prawa, o którym mowa w art. 145 § 1 ppsa Sąd może, a nawet powinien swoim rozstrzygnięciem (zakresem orzekania) objąć również te naruszenia, przyczyny czy uchybienia, które nie zostały wskazane w skardze, a których stwierdzenie rodzi konieczność uwzględnienia skargi na decyzję lub postanowienie w tym uchylenie w całości lub w części zaskarżonej decyzji lub postanowienia organu administracyjnego czy podatkowego.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy bezspornym jest, iż decyzją z dnia [...].06.2008r. nr [...] orzeczono o przekazywaniu na konto Komornika zasiłku stałego należnego W.W. W postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją zmieniono zaś powyższą decyzję i orzeczono o przekazywaniu przyznanego zasiłku stałego do rąk uprawnionego.
Podstawę prawną zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji stanowi następujący stan prawny.
Zgodnie z art. 1 ust 40 lit.a ustawy z dnia 17 grudnia 2009 o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz..U. z 2010, Nr 7 poz. 45.) wprowadzono do kpc z dniem 19 kwietnia 2010r. przepis art. 831 §1 pkt 6 kpc. Ponadto na podstawie art. 2 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 12 lutego 2010r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 40, poz. 229) z dniem 31 marca 2010r. wprowadzono zmiany w treści art. 833 §6 kpc i art. 10 §4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r. nr 229, poz. 1954 ze zm.).
W wyniku powyższych zmian przepisów prawnych, wprowadzono zasadę, iż nie podlegają egzekucji świadczenia z pomocy społecznej. Zmiana stanu prawnego w przedmiotowym zakresie oznacza, iż zasadnym było wydanie decyzji orzekającej o przekazywaniu zasiłku stałego przyznanego W.W. do rąk uprawnionego.
Mając na względzie treść przytoczonych aktów prawnych Sąd uznał, że organy administracyjne prawidłowo zastosowały obowiązujące przepisy prawa. Odnosząc się do zarzutów skargi, stwierdzić należy, że argumentacja skarżącego dotycząca zaskarżonej decyzji nie jest trafna. Sąd nie znajduje też innych wad zaskarżonej decyzji. Zarzuty dotyczące decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., działającego z upoważnienia Wójta Gminy M., z dnia [...].06.2008r. nr [...] orzekającej o przekazywaniu na konto Komornika zasiłku stałego należnego W.W wykraczają poza zakres przedmiotowej sprawy. W tym miejscu wskazać należy, iż skarżący nie odwołał się od powyższej decyzji orzekającej o przekazaniu zasiłku stałego na konto Komornika, w związku z powyższym decyzja stała się ostateczna. Zastrzeżenia dotyczące pracy GOPS w M. nie podlegają zaś rozpoznaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Właściwym trybem dla tego typu spraw jest tryb określony w Dziale VIII kpa.
Wobec powyższego skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na mocy art. 151 ppsa. O wynagrodzeniu wyznaczonego adwokata Sąd orzekł na podstawie art. 250 ppsa.
ja