Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miejskiej we W. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie działalności Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że zaskarżona uchwała jako akt podjęty w trybie postępowania skargowego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do oceny zasadności każdej skargi Sąd ma obowiązek zbadać, czy przedstawiona mu sprawa należy do drogi sądowej, tzn. czy mieści się w granicach objętych kontrolą sądową. Sąd administracyjny sprawuje bowiem sądową kontrolę działalności administracji publicznej tylko w granicach prawem określonych. Kontrola sprawowana przez sądy administracyjne ma więc charakter ograniczony, co oznacza, że zasadniczo objęte są nią jedynie działania administracji publicznej wskazane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako "Ppsa"). Zakres kontroli sądowej sprecyzowany został w art. 3 § 2 Ppsa Zgodnie z jego treścią, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 Ppsa).
Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej we W. wydana w wyniku rozpatrzenia skargi skarżącego na działanie Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej złożonej w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2012 r. poz. 267 – dalej jako "Kpa").
W orzecznictwie jak i w doktrynie utrwalone jest stanowisko, iż uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia skarga do sądu administracyjnego nie służy. W postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2001 r. Naczelny Sąd Administracyjny (I SA 2668/00, publ. LEX 54426) zauważył, iż uchwała podjęta w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII Kpa będąc informacją o sposobie załatwienia skargi na działalność organu nie może podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego tylko z tego względu, iż stanowi jedyną możliwą prawną formę działania Rady Miasta.
Ponadto należy zauważyć, że podjęta w wyniku rozpatrzenia tego typu skargi, kwestionowana przez skarżącego uchwała nie jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej, a więc aktem, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2001 r., Nr 142, poz. 1591) i w art. 3 § 2 pkt 6 Ppsa.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa orzekł jak w sentencji.