Uzasadnienie
Orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2004r., nr [...] Powiatowa Komisja Lekarska nr [...] w L. uznała W.C. za zdolnego do służby wojskowej z kategorią "A".
Odwołując się od tego orzeczenia W.C. podniósł, że jest w trakcie długotrwałego i nie przynoszącego skutku leczenia bólu obu łydek, który pojawia się podczas szybkiego chodu i powoduje skurcze oraz drętwienie nóg. Odwołujący się wskazał, że leczy się w poradni ortopedycznej i neurologicznej.
Orzeczeniem z dnia [...] maja 2004r., nr [...]Wojewódzka Komisja Lekarska utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 26 pkt 4 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz.U z 2002, nr 21, poz. 205 z późn. zm.) oraz § 2 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. nr 57, poz. 278 z późn. zm.). Wojewódzka Komisja Lekarska stwierdziła u poborowego na podstawie badania przedmiotowego, wywiadu z poborowym oraz przedłożonej dokumentacji z leczenia "okresowe bóle mięśni obu goleni bez uchwytnej patologii naczyniowo - nerwowej i w strukturze anatomicznej mięśni nie wymagające leczenia neurologicznego oraz stopę płaską bez upośledzenia sprawności ruchowej, bez istotnego ograniczenia funkcji narządu ruchu", które to schorzenia nie umożliwiają, w myśl cytowanego rozporządzenia MON, zwolnienia poborowego z odbywania służby wojskowej.
W skardze na decyzję organu II instancji W.C. podniósł, że zaskarżone orzeczenie jest dla niego zupełnie niezrozumiałe. Skarżący zaznaczył, że z powodu swych dolegliwości jest w trakcie przeprowadzania badań specjalistycznych z zakresu ortopedii i chirurgii naczyń. W.C. odniósł się w szczególności do powołanej w postępowaniu opinii lekarza J.A., w której nie wspomniano nic o istniejących stanach pourazowych a także nie uwzględniono doręczonej przez Skarżącego opinii innego lekarza, która szczegółowo opisywała schorzenie.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzka Komisja Lekarska podkreśliła, że podnoszone przez Skarżącego dolegliwości są jedynie subiektywne i niemożliwe do precyzyjnego zdiagnozowania. Organ wskazał również, że w toku postępowania w II instancji poborowy został skierowany na badania specjalistyczne - neurologiczne i ortopedyczne, które nie pozwoliły na zmianę orzeczenia I instancji. Organ zdecydowanie zaprzeczył, jakoby badania specjalistyczne zostały przeprowadzone niedostatecznie wnikliwie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna. W toku postępowania nie dołożono należytej staranności do wyjaśnienia stanu faktycznego naruszając tym samym art. 7 i 77 k.p.a.
Skarżący podnosił w trakcie postępowania przed komisjami lekarskimi, że cierpi na intensywne bóle łydek, które doprowadzają do skurczów i drętwienia nóg. Już wcześniej leczył się on u różnych specjalistów a szczegółową opinię schorzenia, wydaną przez lek. K. W., przedstawił, jak twierdzi, w trakcie postępowania w II instancji. Tymczasem badania przeprowadzone przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia należy uznać za niewystarczające. Rozpoznania lekarskie w nich zawarte są lakoniczne i nie pozwalają na precyzyjne stwierdzenie, czy ten lub podobny typ schorzenia może uzasadniać zwolnienie z odbywania służby wojskowej. Nie wyjaśniono również w sposób pozwalający na dostateczną weryfikację na czym polega "przewlekły zespół powięziowy", którego podejrzenie zachodzi u Skarżącego. Ustalenie tych okoliczności na podstawie wnikliwego badania jest tym bardziej konieczne, że dotychczasowy pobyt Skarżącego w wojsku wskazuje, że nie może on normalnie pełnić służby.
Wobec powyższego, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.
/-/E. Makosz-Frymus /-/ J. Stankowski /-/P. Miładowski
KB/