Uzasadnienie
Starosta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] – pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na terenie położonym w [...] opracowanego przez inż. [...] i sprawdzonego przez inż. [...] z zachowaniem warunków wynikających z art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2, 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.)
W wyniku rozpoznania odwołania uczestnika postępowania Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Powyższa decyzja była przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożonej przez[...]
W międzyczasie Starosta [...], po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z [...].07.2009 r. nr [...] ponownie zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę, a decyzja ta ma przymiot ostatecznej.
Dnia 28 października 2009 r. pełnomocnik [...] cofnął skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a złożone przez niego oświadczenie jest dla sądu wiążące. Sąd jednak uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa, lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie znalazł podstaw, by przyjąć, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa, ani że spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/B. Popowska /-/G. Radzicka /-/M. Dybowski ja