Uzasadnienie
Pismem z 30 czerwca 2015 r. H. W. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę "o unieważnienie pozwolenia na budowę wydanego w roku 2013/2014 na budowę hal magazynowych z zapleczem socjalno-biurowym dla firmy A. F. P. Sp. z o.o. na działkach o numerach (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) i (...) położonych w S., gmina T. P".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV tut. Sądu z (...) r. wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych pisma w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, przez: podanie sygnatury akt sprawy, której dotyczy pismo, a jeżeli jest to pierwsze pismo w sprawie (skarga), to przez wskazanie numeru i daty decyzji, której skarga dotyczy, podanie organu, który wydał zaskarżoną decyzję oraz doręczenie odpisu skargi.
W odpowiedzi na wezwanie, pismem z (...) r., Skarżąca wyjaśniła, że ww. skarga o unieważnienie jest pierwszym pismem w sprawie i sprawie tej nie została jeszcze przypisana żadna sygnatura. Ponadto Skarżąca załączyła kserokopię pisma z (...) r. skierowanego do Starosty Powiatowego wskazując, że niezwłocznie po otrzymaniu informacji od Starosty prześle dane dotyczące numeru i daty wydania zaskarżonej decyzji.
Pismem z (...) r. Skarżąca, w nawiązaniu do wezwania z (...) r. wskazała, że skarga dotyczy m.in. decyzji Starosty P. nr (...), znak (...) z dnia (...) r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ w rozpatrywanej sprawie Skarżąca przedmiotem skargi uczyniła decyzję organu I instancji.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skrócie: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli więc na dany akt administracyjny (decyzję, postanowienie) środek taki przysługuje, wniesienie skargi na ten akt jest niedopuszczalne. Niewyczerpanie przewidzianych w ustawie środków zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W związku z powyższym, w sytuacji, gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest uprzednie skorzystanie z tego środka i wyczerpanie toku instancji w postępowaniu administracyjnym, a dopiero następnie dopuszczalne będzie wniesienie stosownej skargi do sądu, gdyż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, po wyczerpaniu toku instancji. Innymi słowy niedopuszczalne jest wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję organu I instancji.
Z analizy przedmiotowej skargi oraz z decyzji nadesłanych przez Skarżącą wynika, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi H. W. uczyniła decyzję Starosty P. z (...) r. nr (...), znak (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzja ta została wydana przez Starostę jako organ I instancji, co oznacza, że skargę w tej sprawie należało uznać za niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji, tj. skargę odrzucił, przy czym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.