Uzasadnienie
Uzasadnienie
Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., działając z urzędu, decyzją z dnia [...]kwietnia 2004 r. nr [...], na podstawie art. 38 ust. 2, art. 43 ust. 2a, art. 27 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64, poz. 414 ze zm.) oraz Obwieszczenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 16 kwietnia 2003 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji, kwot dochodu po waloryzacji i wysokości świadczeń pomocy społecznej oraz kwoty stanowiącej podstawę ustalania wysokości niektórych świadczeń pomocy społecznej od 1 czerwca 2003 r. (M.P. nr 21 poz. 326), zmienił decyzję Kierownika MOPS w S. z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...]o przyznaniu J. M. zasiłku stałego wyrównawczego od dnia 1 kwietnia 2003 r. w kwocie 319,30 zł miesięcznie i od dnia 1 kwietnia 2004 r. przyznał ten zasiłek w kwocie 316,75 zł miesięcznie. Przyczyną tej zmiany było podwyższenie J. M. zasiłku pielęgnacyjnego z kwoty 141,70 zł na kwotę 144,25 zł (decyzja Kierownika MOPS w S. z dnia [...]marca 2004 r. nr [...]).
Kwestionując rozstrzygnięcie dotyczące zmiany wysokości zasiłku stałego wyrównawczego J.M. wniósł odwołanie, w którym wyraził niezadowolenie ze zmiany wysokości świadczenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ustalił, że J. M. z uwagi na podwyższenie kwoty zasiłku pielęgnacyjnego, stanowiącego jego jedyne źródło dochodu, od 1 marca 2004 r. uzyskiwał dochód w wysokości 144,50 zł miesięcznie. Taka sytuacja uzasadniała zastosowanie art. 43 ust. 2 a ustawy o pomocy społecznej. W myśl tego przepisu organ zmienia lub uchyla decyzję administracyjną na niekorzyść strony, bez jej zgody, w przypadku zmiany przepisów prawa jeżeli nastąpiły zmiany w sytuacji dochodowej lub osobistej osób otrzymujących świadczenie.
Mając na uwadze powyższe oraz uwzględniając, że kryterium dochodowe skarżącego wynosiło 461 zł, pomniejszone o zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 144,25 zł, organ odwoławczy stwierdził, że prawidłowo ustalono dla J. M. wysokość zasiłku stałego wyrównawczego w kwocie 316,75 zł.
Wnosząc skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2004 r. J. M. podniósł szereg zarzutów nie związanych z niniejszą sprawą, a ponadto stwierdził, że "odebrano mu prawa nabyte, dobra ustawowe i obywatelskie".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Wydane w sprawie decyzje organów administracyjnych w zasadniczy sposób oparte są na treści art. 43 ust. 2a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64 poz. 414 ze zm.). Zgodnie z art. 43 ust. 2a, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania tych decyzji, właściwy organ był uprawniony zmienić lub uchylić decyzję administracyjną na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa jeżeli nastąpiły zmiany w sytuacji dochodowej lub osobistej osób otrzymujących świadczenie, a także mógł zmienić lub uchylić decyzję administracyjną na niekorzyść strony, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w ust. 4 i 5 oraz w art. 6 i art. 34 ust. 4a ustawy.
Powyższy przepis stanowił szczególną podstawę uchylenia lub zmiany decyzji na niekorzyść strony nawet bez jej zgody. Ustawodawca dopuścił taką możliwość, między innymi, w przypadku zmiany w sytuacji dochodowej lub osobistej osób otrzymujących świadczenie.
Z sytuacją o jakiej mowa wyżej, jak słusznie podniosły organy obu instancji, mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z akt sprawy wynika, że J. M. na mocy decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] pobierał zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 141,70 zł. Zasiłek ten został zmieniony decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] i ustalony w wysokości 144,25 zł. Mając na uwadze fakt, że zasiłek pielęgnacyjny stanowił jedyny dochód skarżącego stwierdzić należy, że organy administracyjne prawidłowo ustaliły, że jego sytuacja finansowa uległa zmianie. Organy administracyjne prawidłowo obliczyły wysokość przyznanego skarżącemu zasiłku stałego wyrównawczego. Zgodnie z art. 27 ust. 4 i ust. 6 ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały wyrównawczy przysługiwał osobie pełnoletniej, samotnej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa, jeżeli jej dochód był niższy od kryterium dochodowego, a jego wysokość, w przypadku osoby samotnie gospodarującej, była różnicą między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej, a dochodem tej osoby.
Powyższe, przy uwzględnieniu treści art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej w związku z treścią obwieszczenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 16 kwietnia 2003 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji, kwot dochodu po waloryzacji i wysokości świadczeń pomocy społecznej oraz kwoty stanowiącej podstawę ustalania wysokości niektórych świadczeń pomocy społecznej od 1 czerwca 2003 r. (M.P. nr 21 poz. 326), powoduje, że wysokość zasiłku stałego wyrównawczego należnego J. M. w dniu wydania decyzji wynosiła 316,75 zł (461 - 144,25 = 316,75).
Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
/-/M.Dybowski /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus
KB/