Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2010r. Z. Z. złożył do inspektora pracy skargę dotyczącą nie umieszczenia go jako wykonującego pracę na stanowisku sztygara zmianowego w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Oddział w K. umorzył postępowanie w sprawie. Za podstawę praną swego rozstrzygnięcia organ administracji I instancji przyjął przepis art.105 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Rozpoznając powyższą skargę organ administracji I instancji stwierdził, że w toku podjętych czynności ustalono, że skarżący jest zatrudniony na stanowisku sztygara zmianowego transportu w dziale logistyki. Obowiązki realizowane na stanowisku sztygara zmianowego transportu, określone zostały w dokumentach "zakres czynności sztygara zmianowego" oraz w charakterystyce stanowiska pracy zawartej w "Taryfikatorze kwalifikacyjnym pracowników Kopalni Soli K. S.A."
Czynności ze stosunku pracy na tym stanowisku realizowane są w postaci organizacji i nadzoru prac na zmianie w zakresie: terminowego podstawiania wagonów pod punkty za i wyładunkowe, terminowego obrotu wagonami próżnymi i ładowanymi między Kopalnią Soli K. a stacją PKP, prawidłowej eksploatacji taboru szynowego trakcyjnego, jego konserwacji i przeglądów, bieżącej konserwacji torów i rozjazdów, utrzymania w sprawności technicznej eksploatowanego taboru kolejowego.
W zakresie wymagań kwalifikacyjnych, wskazano wprawdzie na wymaganą znajomość przepisów regulujących przewozy przesyłek towarowych przez PKP oraz prawa przewozowego i regulaminu transportu kolejowego na bocznicy KSK, nie nałożono jednak na sztygara zmianowego obowiązku posiadania specjalnych kwalifikacji kolejowych w tym przewidzianych dla dyżurnego ruchu i stacji w rozumieniu par 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 sierpnia 2004r. w sprawie wykazu stanowisk bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego i warunków, jakie powinny spełniać osoby zatrudnione na tych stanowiskach oraz prowadzący pojazdy kolejowe (Dz.U. Nr 212, poz.2152 ze zm. oraz z 2007 Dz.U. Nr 170, poz.1204). Z przeprowadzonego rozpoznania wynika, że wewnętrzny transport kolejowy związany jest z funkcjonowaniem w KS[...], bocznicy kolejowej obejmującej niewielką sieć kolei wąskotorowej (technologicznej) oraz sieć normalnotorową stanowiącą odgałęzienie torowe od stacji PKP K..
Bocznica kolejowa KS[...] przeznaczona jest na własne potrzeby przewozowe a jej eksploatacja odbywa się w oparciu o regulamin pracy transportu kolejowego bocznicy KS[...] S.A. Z opisu bocznicy oraz dokonanych oględzin wynika, że tory kolejowe bocznicy są bardzo prostymi układami rozjazdowymi o małej częstotliwości manewrów. Jazdy manewrowe składów odbywają się bezpośrednio na podstawie sygnałów manewrowych podawanych przez drużynę manewrową przy pomocy sygnalizacji kolejowej (dźwiękowej i podawanej ręcznie) lub za pomocą łączności radiowej. Pracą manewrową na bocznicy kieruje bezpośrednio ustawiacz bocznicy, wchodzący w skład drużyny manewrowej. Przejazd składu manewrowego z wydzielonej i zamkniętej bocznicy KS[...] do stacji PKP K. odbywa się wyłącznie po uzgodnieniu oraz zezwoleniu wydanym przez dyżurnego ruchu stacji PKP K.. W myśl przywoływanych na wstępie kryteriów pracy o szczególnym charakterze, rozumianej jako wykonywanej bezpośrednio przy ustawianiu drogi przebiegu pociągów i pojazdów kolejowych, na stanowisku dyżurnego ruchu, nie sposób przyjąć, iż praca sztygara zmianowego transportu kolejowego w KS[...], realizowana w warunkach przedstawionych spełnia takie przesłanki.
W karcie charakteryzującej stanowisko pracy znajdującej się w "taryfikatorze kwalifikacyjnym dla KS[...] w K. " wskazano na wykonywanie przez sztygara zmianowego transportu następujących czynności: " nadzór prac na zmianie w zakresie: terminowego podstawiania wagonów pod punkty za i wyładunkowe, terminowego obrotu wagonami próżnymi i ładowanymi między Kopalnią Soli K. a stacją PKP, prawidłowej eksploatacji taboru szynowego trakcyjnego, jego konserwacji i przeglądów, bieżącej konserwacji torów i rozjazdów, utrzymania w sprawności technicznej eksploatowanego taboru kolejowego".
Ponadto realizuje wyznaczone zadania w zakresie ustanawiania, wdrażania, utrzymywania i nadzorowania w organizacji Zintegrowanego Systemu Zarządzania Jakością zgodnie z normami ISO i HACCP lub innymi doskonalącymi system. Do wymagań kwalifikacyjnych należy też: organizacja i koordynowanie prac związanych z ruchem kolejowym oraz utrzymanie stanu technicznego bocznicy i taboru kolejowego.
Inspektor Pracy stwierdził, że z przeprowadzonego rozpoznania wynika, iż na zajmowanym stanowisku skarżący faktycznie wykonuje czynności w w/w zakresie. Odnosząc te okoliczności wykonywania pracy na stanowisku sztygara zmianowego transportu, do kryteriów umożliwiających umieszczenie w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze organ administracji I instancji zważył,że brak jest podstaw do uznania pracy wykonywanej na stanowisku sztygara zmianowego do pracy w szczególnych warunkach, bowiem warunki pracy na tym stanowisku nie są determinowane siłami natury jak również nie są determinowane procesami technologicznymi i prace te nie znajdują się w wykazie prac wykonywanych w szczególnych warunkach. Nie są więc spełnione przesłanki zawarte w art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. N r 237, póz. 1656).
Nie są również spełnione kryteria umożliwiające zakwalifikowanie tych czynności pracy o szczególnym charakterze, gdyż ich charakter nie spełnia kryteriów zawartych z art. 3 ust. 3 cytowanej ustawy, albowiem praca ta nie wymaga szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej.
Zgodnie z przesłanką ogólną wskazaną w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, póz. 1656) za prace o szczególnym charakterze, należy uznać tylko te prace zawarte w zał. 2 przywołanej ustawy, które wymagają szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej, których możliwość należytego wykonywania zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej spowodowanej procesem starzenia się pracownika. Charakter i zakres prac na stanowisku sztygara zmianowego transportu działu logostyki, wykonywanych na zamkniętym i ograniczonym terenie KS[...] K., w szczególności możliwość ich realizowania wynikająca z procesu starzenia, nie ma wpływu na bezpieczeństwo publiczne w rozumieniu mającej zastosowanie ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej (Dz. U. Nr 62, póz. 558 ze zmianami oraz z 2009 r. Nr 11, póz. 59)
Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 3 zał. 2 póz. 14 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, póz. 1656) do prac o szczególnym charakterze zaliczane mogą być m.in. prace maszynistów pojazdów trakcyjnych (maszynista instruktor, maszynista zakładowy, maszynista wieloczynnościowych i ciężkich maszyn do kolejowych robót budowlanych i kolejowej sieci trakcyjnej, kierowca lokomotywy spalinowej o mocy do 300 KM, pomocnik maszynisty pojazdów trakcyjnych) i kierowników pociągów. Dodatkowo organ zauważył, iż zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 16 sierpnia 2004r. w sprawie wykazu stanowisk bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego i warunków, jakie powinny spełniać osoby zatrudnione na tych stanowiskach oraz prowadzący pojazdy kolejowe (Dz.U. Nr 212, poz.2152 ze zm. oraz z 2007 Dz.U. Nr 170, poz.1204).- tab.1 poz.1, za osobę pełniącą funkcje dyżurnego ruchu można uznać pracownika zajmującego się kierowaniem ruchu pociągów na stacji i sąsiednich szlakach, zarządzaniem, nadzorowaniem i wykonywaniem innych czynności związanych z ruchem pociągów i pracą manewrową stacji.
Bocznica kolejowa KS[...] K. nie jest stacją kolejową, jest obszarem zamkniętym o bardzo ograniczonym ruchu kolejowym i pełnienie funkcji nadzorczej nad wykonywanymi pracami transportu kolejowego nie jest tożsame z tak rozumianym stanowiskiem dyżurnego ruchu.
Zakres obowiązków, odpowiedzialności i czynności wykonywanych na stanowisku sztygara zmianowego transportu nie spełnia zdaniem organu administracji I instancji więc wskazanych wyżej kryteriów i brak jest podstaw do nakazania umieszczenia Z. Z. w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.
Od powyższej decyzji Z. Z. złożył odwołanie do Okręgowego Inspektora Pracy w P.. Odwołujący wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji i uwzględnienie wniosku o wpisanie jego stanowiska – sztygara zmianowego - do ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.
Odwołujący podniósł, że nie może się zgodzić z tezami zawartymi w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Zakres obowiązków nakłada na niego nadzór nad wykonywaną pracą manewrową z zachowaniem zasad bezpieczeństwa publicznego załogi i otoczenia. W poprzednich latach z przedmiotowej bocznicy odchodziły składy całopociągowe. Istniała więc konieczność uruchamiania drugiej lokomotywy i koordynacja pracy obydwu lokomotyw. Pracując na stanowisku sztygara zmianowego transportu kieruje pracą ludzi (maszynista, ustawiacz, manewrowy, maszynista lokomotywy wąskotorowej, konwojent), którzy zostali wpisani przez pracodawcę do ewidencji pracowników wykonujących pracę o szczególnym charakterze.
Okręgowy Inspektor Pracy w P. decyzją z dnia [...] maja 2010 roku nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ administracji II instancji podniósł, że z godnie z art. 41 ust. 6 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U.2008.237.1656) w przypadku nie umieszczenia w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, za których jest przewidziany obowiązek opłacania składek na FEP, pracownikowi przysługuje skarga do Państwowej Inspekcji Pracy. Jak z powyższego wynika, zdaniem organu legitymowanym do zainicjowania wszczęcia postępowania przez PIP jest pracownik, któremu odmówiono wpisania do ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Nie jest nim osoba, pracownik, który domaga się ujęcia jego stanowiska pracy w ewidencji stanowisk pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Okręgowy Inspektor Pracy dalej stwierdził, że inspektor pracy jak wynika to z przywołanego przepisu ustawy o emeryturach pomostowych nie jest uprawniony do badania, czy pracodawca prawidłowo ustalił wykaz stanowisk pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Dalej organ administracyjny II instancji podał, że postępowanie Inspektora Pracy w niniejszej sprawie było bezprzedmiotowe, a więc prawidłowo orzeczono na podstawie art. 105 par. l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego o umorzeniu postępowania (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 z późn. zm.).
Od powyższej decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w P. z dnia [...] maja 2010 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył Z. Z.. Skarżący wniósł o:
- 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości,
- 2. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa:
- • Art. 41 ust.6 ustawy z dnia 19 grudnia 2008roku o emeryturach pomostowych (Dz.U. Nr 237, póz. 1656 ze zm), poprzez błędną jego interpretację i niewłaściwe zastosowanie w wyniku czego wniosek skarżącego nie został potraktowany jako skarga zgodna z treścią tego przepisu, co miało wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji.
- • Art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz.1071 ze zm), poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i uznanie,że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, co miało wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji.
- • Art. 3 ust.3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r.o emeryturach pomostowych (DZ.U. Nr 237, poz.1656) poprzez uznanie, że praca sztygara zmianowego nie jest pracą o szczególnym charakterze.
Zdaniem skarżącego nie słusznie umorzono postępowanie z powodu jego bezprzedmiotowości, a nie rozstrzygnięto go merytorycznie, choć organ pierwszej instancji przeprowadził wywód co do zasadności umieszczenia stanowiska w wykazie, pozbawiając go jednocześnie odwołania się od decyzji w sensie merytorycznym, a nie tylko formalnym. Z uzasadnienia organu I instancji nie wynika w ogóle w czym przejawia się bezprzedmiotowość postępowania czyli decyzja nie zawiera należytego uzasadnienia faktycznego ani prawnego co stanowi naruszenie przepisu art.107 par.l k.p.a., a organ II instancji w swej decyzji również o tym fakcie nie wspomina, że decyzja została wydana wadliwie i winna być uchylona.
Ponadto pismem z dnia [...].10.2010r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika podniósł, iż decyzja Okręgowego Inspektora Pracy w P. z dnia [...] maja 2010 roku Nr rej. [...] w jego ocenie jest decyzją naruszającą wskazane na wstępie przepisy prawa, jest błędna na co wskazuje jej uzasadnienie. Nie można bowiem jego wniosku potraktować jako tylko wniosku o zbadanie czy pracodawca prawidłowo ustalił wykaz stanowisk pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze na co wskazuje uzasadnienie zaskarżonej decyzji, a nie skargę na nie umieszczenie jego jako pracownika wykonującego w prace w szczególnych warunkach lubo szczególnym charakterze w przedmiotowym wykazie, zgodną z art.41 ust.6 ustawy z dnia 19 grudnia 2008roku o emeryturach pomostowych. Kontrola bowiem działań w zakresie prawidłowości sporządzenia ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze nierozerwalnie dotyczy również poprawności sporządzonego wykazu, o którym mowa w art.41 ust.4 pkt 1 cyt. ustawy.
Przyjęcie przeciwne wyłączałoby jakąkolwiek możliwość weryfikacji rzetelności ustalonego wykazu, a pracownik nieumieszczony w wadliwym wykazie nie miałby prawa zwrócenia się do inspekcji pracy o jego weryfikację.
Okręgowy Inspektor Pracy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty prawne i faktyczne z zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się uzasadniona.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania prawa materialnego i procedury mających wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie, wyjaśnienia wymagało, czy inspektor pracy uprawniony był w niniejszej sprawie do władczego rozstrzygania o umieszczeniu danego pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.
W tym zakresie należy stwierdzić, że zgodnie z art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237/08 poz. 1656), Płatnik składek jest obowiązany prowadzić m. in. ewidencję pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, za których jest przewidziany obowiązek opłacania składek na Fundusz Emerytur Pomostowych. W przypadku nie umieszczenia w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, za których jest przewidziany obowiązek opłacania składek na FEP, pracownikowi przysługuje skarga do Państwowej Inspekcji Pracy (art. 41 ust. 6 w/w ustawy). Kompetencje właściwych organów Państwowej Inspekcji Pracy w razie wniesienia takiej skargi określa art. 11a i 19 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89/07 poz. 589 ze zm.).
Według tych przepisów właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy (tj. Główny Inspektor Pracy, okręgowi inspektorzy pracy i inspektorzy pracy działający w ramach właściwości terytorialnej okręgowych inspektoratów pracy – art. 17 cytowanej ustawy), są uprawnieni do nakazania pracodawcy umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych, wykreślenia go z ewidencji oraz do sporządzenia korekty dokonanego wpisu w tej ewidencji. Natomiast do zakresu działania okręgowego inspektora pracy należy między innymi rozpatrywanie odwołań od nakazów i innych decyzji inspektorów pracy.
Z przytoczonych przepisów wynika, że Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w I instancji oraz Okręgowy Inspektor Pracy w II instancji, byli uprawnieni do rozstrzygania sprawy wpisu stanowiska pracy skarżącego do prowadzonej przez jego pracodawcę ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.
Przechodząc do merytorycznej oceny skargi należy zauważyć, że rozstrzygnięcie sprawy zależało od wykładni przepisów art. 3 ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych definiującego prace o szczególnym charakterze oraz przepisów załącznika nr 2 do tej ustawy określającego wykaz prac o szczególnym charakterze.
Stosownie do treści art. 3 ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych prace o szczególnym charakterze to prace wymagające szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej, których możliwość należytego wykonywania w sposób nie zagrażający bezpieczeństwu publicznemu, w tym zdrowiu lub życiu innych osób, zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej, związanego z procesem starzenia się; wykaz prac o szczególnym charakterze określa załącznik nr 2 do ustawy. Z uwagi na treść art. 11a ustawy o emeryturach pomostowych, który określa kompetencje właściwych organów Państwowej Inspekcji Pracy w sprawach ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze nie można uznać, że właściwym rozstrzygnięciem w razie odmowy uznania zasadności żądania umieszczenia pracownika w tej ewidencji, jest umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa.
Zgodnie z tym przepisem bowiem, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe. O bezprzedmiotowości postępowania w niniejszej sprawie nie może być jednak mowy, skoro rozstrzygnięcie sprawy wpisu do tej ewidencji wymagało merytorycznej oceny, czy praca konkretnego pracownika zatrudnionego u pracodawcy prowadzącego taką ewidencję, ma charakter pracy o szczególnym charakterze. Właściwym rozstrzygnięciem inspektora pracy w razie odmowy uznania zasadności żądania umieszczenia pracownika w tej ewidencji, jest odmowa nakazania pracodawcy umieszczenia konkretnego pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.(zobacz podobne stanowisko przedstawione zostało w Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 sierpnia 2010 roku sygn. akt II SA/Ke 456/10).
Rzeczą organów administracyjnych przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie dokładna merytoryczna ocena pracy Z. Z. w zawodzie sztygara zmianowego transportu pod kątem tego, czy jest to praca spełniająca wymogi art. 3 ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych definiującego prace o szczególnym charakterze oraz przepisów załącznika nr 2 do tej ustawy określającego wykaz prac o szczególnym charakterze. Dalej organy winny rozważyć, czy z racji specjalistycznego charakteru zagadnień będących przedmiotem oceny organów administracji w niniejszej sprawie, nie będzie celowym zwrócenie się do biegłego o wydanie stosownej opinii. Inspektor pracy w następstwie tak przeprowadzonego postępowania albo wyda decyzję o odmowie, albo o nakazaniu pracodawcy umieszczenia skarżącego w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.
Uwzględniając powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Inspektora Pracy w P. Oddział w K. z dnia [...] kwietnia 2010 roku.
Na podstawie art. 200 p.p.s.a. Sąd nie zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów sądowych ponieważ zgodnie z art.239 pkt1d p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działająca w sprawach ze stosunku pracy a więc skarżący w niniejszym postępowaniu nie poniósł kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast na podstawie §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002r. Nr 163, poz. 1349) Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów zastępstwa procesowego, na które składają się kwota 240 zł – wynagrodzenie pełnomocnika i kwota 17 zł - opłata skarbowa od pełnomocnictwa.
ja