Uzasadnienie
Ponieważ z treści skargi G. S. wynikało, że nie skarży decyzji kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] r. nr [...] lecz postępowanie Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], zarządzeniem doręczonym dnia 6 lutego 2006 r. wezwano skarżącego o sprecyzowanie skargi.
W odpowiedzi na zarządzenie Sądu, G. S. nadesłał decyzję Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z [...] r. nr [...] wydaną po ponownym rozpoznaniu jego wniosku z [...] r. oraz inne decyzje organu I instancji i to:
dwie decyzje, której adresatem był skarżący z [...] nr [...] z [...] nr [...] siedem decyzji dotyczących jego ojca E[...] S[...] z [...] nr [...] z [...] nr [...] z [...] nr [...] z [...] nr [...] z [...] nr [...] z [...] nr [...] z [...] nr [...]
Powyższa reakcja skarżącego na zarządzenie opisane wyżej wskazuje, że skarżący nie wnosi skargi na decyzję SKO w [...] nr [...] r. lecz ocenia negatywnie działalność Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] i żąda reakcji Sądu na to postępowanie.
Taka skarga jest niedopuszczalna.
Sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, polega nie na kontroli działalności organów administracji w ogóle lecz w sprawach określonych w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm.).
Sąd mógłby badać rozstrzygnięcia MGOPS w [...] w konkretnej sprawie, po wyczerpaniu środków zaskarżenia i w przypadku skarżącego, dopiero wówczas, gdyby SKO w [...] podzieliło argumenty MGOPS w [...].
Skoro skarżący wyraźnie w skardze nie zgłasza zarzutów wobec decyzji SKO w [...] z [...] r. i eksponuje jedynie wady postępowania organu I instancji, który w jego ocenie nie chce wobec niego i jego rodziny realizować zadań z zakresu pomocy społecznej we właściwym wymiarze, podjęcie kontroli sądowoadministracyjnej jest niemożliwe.
Z tych względów skargę jako niedopuszczalną na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) należało odrzucić.
/-/G. Radzicka
MW