Uzasadnienie
Miasto P. - Zarząd Dróg Miejskich w P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2005r. Nr [...] - uchylającą decyzję Zarządu Dróg Miejskich w P. z dnia [...] marca 2005r. l.dz. [...] i umarzającą sprawę w przedmiocie nałożenia na R. P. kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty za postoje w strefie płatnego parkowania.
Dla porządku stwierdzić należy, iż decyzję organu pierwszej instancji podpisał zastępca Dyrektora d/s Ekonomicznych z upoważnienia Prezydenta Miasta P., zaś skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. podpisał Dyrektor Zarządu Dróg Miejskich na podstawie pełnomocnictwa Prezydenta Miasta P., zatem w obu przypadkach występuje ta sama jednostka samorządu terytorialnego, tj. Miasto P. reprezentowane przez Prezydenta.
Zgodnie z art. 50 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej upsa) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Z powyższego wynika, iż prawodawca, poza enumeartywnie wymienionymi podmiotami (prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna), przyznanie uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego uzależnił od posiadania interesu prawnego lub przyznania tego uprawnienia na mocy ustawy szczególnej.
Takie uregulowanie kwestii legitymacji skargowej może budzić wątpliwości odnoście jednostek samorządu terytorialnego oraz ich organów. Rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest bowiem wyznaczona przepisami prawa materialnego i ma dwojaki charakter. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych przyznanych stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć jednak rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) i wtedy będzie on działał w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie.
Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego ani legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego (por. uchwała NSA z 19 maja 2003r., OPS 1/03, ONSA 2003/4/115; T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz" Warszawa 2005r., s. 224).
Z tego względu, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 upsa Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ B.Popowska jf