Uzasadnienie
W dniu 29 lutego 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga P. T. "Przeciwko Dyrektorowi Miejskiego zespołu Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w oraz przeciwko Dyrektorowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr153, poz.1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art.1 §1 u.s.a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem - art. 1 § 2 u.s.a. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Wskazana powyżej kontrola merytoryczna, dotycząca istoty sprawy możliwa jest dopiero gdy skarga wnoszona przez stronę spełnia warunki określone przepisami prawa - w tym w szczególności w Kodeksie postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) i w ustawie z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm, dalej: p.p.s.a.).
Artykuł 3 p.p.s.a. określa zakres kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, przy czym Sąd wskazuje, że orzekanie w sprawach stopni niepełnosprawności i decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie renty socjalnej i renty z tytułu niezdolności do pracy, nie mieszczą się w zakresie właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
Ze skargi można jedynie wnioskować, że w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej i ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Z powyższego wynika, że do rozpoznania sprawy zgodnie z regulacjami przyjętymi w wskazanych wyżej ustawach, właściwy jest sąd powszechny. Mając to na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
/-/ E. Makosz-Frymus
JH