Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 listopada 2015r. odmówił A.W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przedłużenia terminu do załatwienia sprawy.
Adwokat D.K. będąc pełnomocnikiem skarżącego ustanowionym na mocy postanowienia z dnia 6 października 2015r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, pismem z dnia 2 grudnia 2015r. wniósł zażalenie na w/w wyżej postanowienie Sądu. Pełnomocnik wniósł również o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej nawet w części.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 stycznia 2016r. sygn. akt I OZ 1853/15 oddalił zażalenie na postanowienie Sądu w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 9 lutego 2016r. odrzucił przedmiotową skargę.
Do rozpoznania pozostał złożony przez pełnomocnika wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wysokość wynagrodzenia pełnomocników ustanowionych z urzędu obecnie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz. 1801). Powyższe rozporządzenie w § 22 przewiduje jednak, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Przy uwzględnieniu powyższej zasady w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013, poz. 461 – dalej rozporządzenie), które w §18 ust. 1 pkt 2 lit. d przewiduje, że w postępowaniu zażaleniowym przysługuje wynagrodzenie minimalne wynoszące 120 zł.
Przy uwzględnieniu treści § 19 pkt 1 oraz §2 ust. 3 rozporządzenia, wyznaczonemu adwokatowi za sporządzenie i wniesienie zażalenia od postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi, przysługuje wynagrodzenie nie wyższe niż 150 % stawki minimalnej wynoszącej 120 zł., podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ppsa postanowiono jak w sentencji.