Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia [...] r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] marca [...] r. nr [...], która to decyzja odmawiała uchylenia decyzji z dnia [...] grudnia [...] r. nr [...] o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich M.S., i która została uchylona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia [...] października [...] r. sygn. akt [...].
Od powyższej decyzji wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożył M.S. i domagał się przyznania świadczeń, albowiem był osobą deportowaną.
Następnie decyzją z dnia [...] czerwca [...] r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych po ponownym rozpatrzeniu sprawy uchylił decyzję własną z dnia [...] kwietnia [...] r. Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu organ wskazał, iż błędnie utrzymał w mocy decyzję, która została wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem Sądu.
Skargę na powyższą decyzję złożył M.S., domagając się rozpoznania sprawy na jego korzyść i wskazując, iż był osobą deportowaną, którą to okoliczność potwierdzili przesłuchani świadkowie, ma 85 lat i domaga się sprawiedliwego potraktowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, jednakże z przyczyn innych aniżeli w niej podniesione.
Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.).
Zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca [...] r. przepisów prawa materialnego, ani procesowego nie narusza, bowiem stanowi ona niejako decyzję porządkową, w której organ naprawia błąd własny uchylając błędnie wydaną decyzję z dnia [...] kwietnia [...] i przekazuje sprawę do merytorycznego ponownego rozpoznania.
Na marginesie należy zaznaczyć, iż w wyniku ponownego rozpoznania organ wydał już merytoryczną decyzję w dniu [...] lipca [...] r. nr [...] i od niej dopiero winien skarżący odwołać się zgodnie z pouczeniem w niej zawartym, wyczerpując tok zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ppsa. orzekł jak w sentencji.
ja