Uzasadnienie
IV SA/PO 689/04
Decyzją z dnia [...].07.2002 r. nr [...]Dyrektor MOPS w O., na podstawie art. 4 ust.
- 1. art. 10 ust. 1 pkt. 2, art. 32 oraz art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 29.11.1990 r. o pomocy społecznej oraz art. 104, 108 kpa postanowił przyznać E. M. zasiłek celowy w wysokości 300 zł.
Decyzją z dnia [...]12.2002 r. nr [...] Dyrektor MOPS w O., na podstawie art. 4 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt. 2, art. 32 oraz art.43 ust. 1 ustawy z dnia 29.11.1990 r. o pomocy społecznej oraz art. 104, 108 kpa postanowił przyznać E. M. zasiłek celowy w wysokości 400 zł.
Decyzją z dnia [...].02.2003 r. nr [...] Dyrektor MOPS w O., na podstawie art. 4 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt. 2, art. 32 oraz art.43 ust. 1 ustawy z dnia 29.11.1990 r. o pomocy społecznej oraz art. 104, 108 kpa postanowił przyznać E. M. zasiłek celowy w wysokości 300 zł.
Decyzją z dnia [...].03.2004 r. nr [...]Dyrektor MOPS w O., na podstawie art. 43 ust.1, ust. 2a, art. 34 ust. 4a ustawy z dnia 29.11.1990 r. o pomocy społecznej uchylił decyzję z dnia [...].07.2002 r. i odmówił E.M. przyznania zasiłku celowego w kwocie 300 zł na zakup żywności, obuwia i odzieży. Jednocześnie zobowiązał ją do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.
Decyzją z dnia [...].03.2004 r. nr [...] Dyrektor MOPS w O., na podstawie art. 43 ust.
1. ust. 2a, art. 34 ust. 4a ustawy z dnia 29.11.1990 r. o pomocy społecznej uchylił decyzję z dnia [...].12.2002 r. i odmówił E.M. przyznania zasiłku celowego w kwocie 400 zł na zakup żywności i obuwia zimowego dla dzieci. Jednocześnie zobowiązał ją do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.
Decyzją z dnia [...].03.2004 r. nr [...] Dyrektor MOPS w O., na podstawie art. 43 ust.1, ust. 2a, art. 34 ust. 4a ustawy z dnia 29.11.1990 r. o pomocy społecznej uchylił decyzję z dnia [...].02.2003 r. i odmówił E. M. przyznania zasiłku celowego w kwocie 300 zł na zakup żywności i odzieży. Jednocześnie zobowiązał ją do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.
E. M. odwołała się od powyższych decyzji.
Decyzją z dnia [...].04.2004 r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 1, 17 ust. 1 i 18 ust. 1 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz art. 17 pkt. 1, art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymało w mocy decyzję z dnia [...].03.2004 r. nr [...]
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że podstawową zasadę udzielania pomocy społecznej formułuje art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29.11.1990 r. o pomocy społecznej, który stanowi, że prawo do świadczeń pieniężnych przysługuje osobom i rodzinom, których dochód na osobę w rodzinie nie przekracza:
- - na osobę samotnie gospodarującą – 461 zł;
- - na pierwszą osobę w rodzinie - 418 zł;
- - na drugą i dalsze osoby w rodzinie powyżej 15 lat – 294 zł;
- - na każdą osobę w rodzinie powyżej 15 lat – 210 zł przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednej z okoliczności wymienionych w art. 3 pkt. 2 -11.
Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ I instancji wykazało, że E. M. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem M. M. oraz córkami M. (ur. 1980r), K. (ur. 1984 r.) i P. (ur. 1987r.). Źródłem utrzymania pięcioosobowej rodziny jest wynagrodzenie za pracę M. M. w wysokości 1.019.00 zł, zasiłek rodzinny w wysokości 127,50 zł, zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 136,64 zł dodatek mieszkaniowy w wysokości 225,84 zł oraz kredyt studencki w wysokości 450 zł, co stanowi łączną miesięczną kwotę w wysokości 1.958.98 zł. Dochód rodziny został przez organ I instancji prawidłowo wyliczony. W oparciu o przepis art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej dochód pięcioosobowej rodziny kwalifikujący do objęcia świadczeniami pieniężnymi z pomocy społecznej nie może być wyższy niż kwota 1.594.00 zł. Wobec przekroczenia tej kwoty prawo do zasiłku celowego nie przysługuje rodzinie odwołującej się.
Decyzjami z dnia [...].04.2004 r. nr [...] i [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymało w mocy zaskarżone decyzje MOPS z dnia [...].03.2004 r. nr [...]i nr MOPS [...]. Podstawa wydania tych decyzji jak i argumentacja zawarta w ich uzasadnieniu jest tożsama z decyzją [...]
E. M. wniosła skargi od powyższych decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając stanowisko SKO za niesprawiedliwe i krzywdzące. Oświadczyła, że przy składaniu wniosku zawsze przeprowadzano wywiad środowiskowy i że ona odpowiadała zgodnie z sumieniem i prawdą. Nikt nie pytał jej o kredyt studencki a ona nie była świadoma, że należy traktować go jak dochód.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się, na argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje w części na uwzględnienie.
Bezsporne jest, że organ I instancji prawidłowo wyliczył dochody rodziny. E. M. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem M. M. oraz córkami M., K. i P. Źródłem utrzymania pięcioosobowej rodziny jest wynagrodzenie za pracę M. M. w wysokości 1.007,00 zł, zasiłek rodzinny w wysokości 127,50zł, zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 136,64 zł, dodatek mieszkaniowy w wysokości 243,89 zł oraz kredyt studencki w wysokości 450 zł. Stanowi to łącznie kwotę 1.965,03 zł.
Dochód rodziny Skarżącej został wyliczony zgodnie z art. 2a ust. 1 pkt. 2 ustawy, który stanowi, że przez dochód należy rozumieć sumę miesięcznych dochodów osób w rodzinie z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca w którym wniosek został złożony bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszonej o miesięczne obciążenia podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składki z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego, emerytalnego, rentowego i chorobowego oraz o kwotę wysokości alimentów świadczonych przez osoby w rodzinie na rzecz innych osób, jednorazowe pieniężne świadczenia socjalne oraz świadczenia w naturze, a także kwoty zwiększenia zasiłku rodzinnego na trzecie i kolejne dziecko oraz dziecko samotnej matki, uprawnione do zasiłku pielęgnacyjnego.
Ustalony w oparciu o ten przepis dochód pięcioosobowej rodziny nie może być wyższy niż kwota 1.594,00 zł. Dochód rodziny Skarżącej przekracza tą kwotę i w związku z tym nie przysługuje jej prawo do zasiłku celowego.
Organ I instancji mając na względzie te okoliczności słusznie orzekł o odmowie przyznania przedmiotowego świadczenia.
W związku z tym w tej części skargę należało oddalić.
Niezasadne jest natomiast jednoczesne zobowiązanie Skarżącej do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Przepis art. 34 ust 4a ustawy stanowi, że świadczenie nienależne podlega zwrotowi. O zwrocie nienależnie pobranego świadczenia można było orzekać dopiero w sytuacji ostatecznego przesądzenia faktu pobrania nienależnego świadczenia.
Powinno to zatem nastąpić dopiero po prawomocnym zakończeniu spraw dotyczących odmowy przyznania stosownych zasiłków celowych. Postępowanie związane z orzekaniem o zwrocie nienależnego świadczenia powinno toczyć się odrębnie po stwierdzeniu, że decyzjami ostatecznymi odmówiono Skarżącej przyznania zasiłków celowych.
Dlatego też Sąd w tej części uchylił zaskarżone decyzje.
Na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu w uchylonym zakresie.
/-/I.Kucznerowicz /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/P.Miładowski
KB/