Uzasadnienie
Wójt Gminy K. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] maja 2018r. nr [...], określającą opłatę za pobór wód podziemnych i wprowadzenie ścieków do ziemi za okres od 1 stycznia 2018r. do 31 grudnia 2018r. Skarżący wskazał, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego została zmieniona decyzją Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015r. nr [...] w ten sposób, że prowadzącym instalację stało się Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Sp. z o.o. w miejsce Gminy K. B..
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zarządu Zlewni wniósł o umorzenie postępowania przed Sądem z uwagi na uwzględnienie skargi w całości w trybie samokontroli, skutkujące bezprzedmiotowością postępowania. Dyrektor Zarządu Zlewni wyjaśnił, że w dacie wydawania zaskarżonej decyzji nie była znana mu informacja o przeniesieniu praw i obowiązków wynikających z pozwolenia wodnoprawnego decyzją z dnia 30 grudnia 2015r. na Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Sp. z o.o. W tej sytuacji, jak wskazano w odpowiedzi na skargę podmiotem korzystającym z usługi wodnej na podstawie pozwolenia z dnia [...] lutego 2013 r., jest to Przedsiębiorstwo, a nie Gmina. Niezasadnie, zatem Gminie została określona opłata za pobór wód podziemnych i wprowadzenie ścieków do ziemi.
Jednocześnie Dyrektor Zarządu Zlewni wskazał, że działając w trybie autokontroli decyzją z dnia [...] lipca 2018r. nr [...] uchylił decyzję z dnia [...] maja 2018r. w sprawie określenia wysokości opłaty za pobór wód podziemnych i wprowadzenie ścieków do ziemi i umorzył postępowanie w sprawie określenia Wójtowi Gminy K. B. w/w opłaty stałej. W odpowiedzi na skargę podkreślono, że decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni Wód z dnia [...] maja 2018r. nie została wydana bez podstawy prawnej, ani z rażącym naruszeniem prawa.
Na wezwanie Sądu, pismem z dnia 11 października 2018 r. Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarządu Zlewni w K. przesłał dokumentację potwierdzającą, że decyzję z dnia [...] lipca 2018r. doręczono skutecznie w dniu 16 lipca 2018 r. Dyrektor Zarządu Zlewni wyjaśnił również, że decyzja wydana w trybie autokontroli jest ostateczna. Jednocześnie organ wniósł o odstąpienie w całości od obciążania go kosztami postępowania w niniejszej sprawie, albowiem wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego nastąpiło z przyczyn niezawinionych a wydanie decyzji autokontrolnej nastąpiło niezwłocznie po powzięciu informacji o stanie faktycznym sprawy przemilczanym przez Skarżącego w trakcie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Postępowanie sądowe podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej P.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Wykorzystanie przez organ administracji publicznej przedstawionego uprawnienia kontrolnego powoduje obowiązek przekazania przez ten organ, zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a., skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę sądowi administracyjnemu. W takiej sytuacji Sąd stwierdza, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. (T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., str. 376).
Opisana powyżej sytuacja procesowa zaistniała w niniejszym postępowaniu. Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarządu Zlewni w K. skorzystał bowiem z uprawnień autokontrolnych, o których stanowi art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględniając w całości złożoną skargę. Nadto decyzja z dnia 11 lipca 2018r. o uchyleniu zaskarżonej decyzji z 8 maja 2018r. została doręczona wszystkim stronom postępowania i nie została od niej wniesiona skarga do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. uznał za zasadne umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, jak orzeczono w punkcie 1 postanowienia.
Stosownie zaś do art. 201 § 1 P.p.s.a. należało orzec o zwrocie kosztów postępowania, który przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., a zatem w przypadku uwzględnienia skargi. Na zasądzone koszty złożył się wpis od skargi w wysokości [...] zł. Odnosząc się do wniosku Dyrektora Zarządu Zlewni o odstąpienie w całości od obciążania go kosztami postępowania w niniejszej sprawie należy wskazać, że zgodnie zaś z 206 p.p.s.a. sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności, jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Brzmienie powołanego przepisu pozwala na stwierdzenie, że intencją ustawodawcy było pozostawienie do uznania sądu, czy ma zastosować ten przepis oraz w jakiej części należy na rzecz strony skarżącej zasądzić w opisanej w nim sytuacji zwrot kosztów postępowania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 8/11).
W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do jego zastosowania, albowiem wbrew argumentacji organu do wydania zaskarżonej decyzji, która została uchylona w trybie autokontrolnej doszło na skutek wadliwego ustalenia stron postępowania, a więc na skutek okoliczności leżących po stronie organu. Wydanie decyzji w trybie autokontrolnej nie stanowi przesłanki do odstąpienia od zwrotu skarżącemu wpisu sądowego zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a., gdyż uznać należy, że skarga okazała się konieczna dla dochodzenia praw przez skarżącego.