Uzasadnienie
Decyzją z [...] lipca 2009 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...].05.2009 r. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii[...] na działce o nr ewid. [...] położonej w obrębie[...].
Na powyższą decyzję K. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący podał, iż planowana inwestycja ma powstać w miejscu gdzie wypasane są konie oraz odbywają się codziennie lekcje jazdy konnej. Skarżący nie zgadza się z analizą środowiskową, która uznaje omawianą inwestycję za bezpieczną dla ludzi i środowiska naturalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz.1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu skargi do sądu, na wniosek skarżącego sąd może wstrzymać wykonanie w całości lub części aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec powyższego, nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów administracyjnych, które dla wprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
Decyzja ustalająca warunki zabudowy jest właśnie takim aktem. Decyzja ta, z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie ma cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 p. p. s. a. Decyzja taka ma charakter deklaratoryjny, stwierdzając jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem, sama w sobie nie uprawnia jeszcze do rozpoczęcia robót budowlanych.
Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p. p. s. a.
Wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p. p. s. a. orzeczono, jak w sentencji.
/-/ B. Popowska