Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 sierpnia 2009 r. W.W. wniósł skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 26 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującego budowę budynku handlowo-usługowo-rozrywkowego z gastronomią (Centrum G.T.) oraz budowę zbiornika przeciwpożarowego na terenie położonym w Kaliszu przy ul. N., ul. B. i ul. M. (obr. [...], dz. nr [...],[...],[...],[...]) wydanego na wniosek R.P. S.A.
z siedzibą w L. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. Sąd uzależnił wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji od uiszczenia przez W.W. kaucji w wysokości [...] zł.
Kaucja nie została wpłacona w terminie, natomiast skarżący pismem z dnia 16 grudnia 2009 r. skutecznie cofnął wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na względzie powyższe postanowieniem z dnia 5 stycznia 2010 r. Sąd postanowił umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).
Wnioskiem z dnia 28 stycznia 2010 r. spółka R.P., powołując się na art. 166 w zw. z art. 157 § 1 P.p.s.a. wniosła o uzupełnienie postanowienia z dnia 5 stycznia 2010 r. o orzeczenie o zasądzeniu od W.W. na rzecz R.P. S.A. kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skoro skarżący wywołał incydentalne postępowanie dotyczące wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i postępowanie to przegrał, to powinien on zwrócić uczestnikowi postępowania R.P. S.A. koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Zdaniem wnioskodawcy orzeczenie o kosztach powinno być wydane w oparciu o art. 205 § 2 i 3 i art. 209 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek R.P. S.A. o uzupełnienie postanowienia z dnia 5 stycznia 2010 r. o orzeczenie o kosztach postępowania nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień (art. 166 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów postępowania sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Oznacza to, że orzeczenie o kosztach w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy zawrzeć w wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego (200 P.p.s.a.), w postanowieniach o umorzeniu postępowania z powodu uwzględnienia skargi w trybie autokontroli bądź skutecznego rozpoznania sprawy w postępowaniu mediacyjnym (art. 201 w zw. z art. 54 § 3 oraz 118 § 2 P.p.s.a.), a także w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 203 i 204).
Nie ma natomiast podstaw do orzekania przez Sąd o zwrocie kosztów postępowania w postanowieniu umarzającym postępowanie incydentalne w powodu cofnięcia wniosku przez stronę (a tak było w przypadku wniosku W.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji). Takie postanowienie nie jest bowiem żadnym z orzeczeń wymienionych w art. 200, 201, 203 i 204 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w postanowieniu z dnia 5 stycznia 2010 r. zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie można było zawrzeć orzeczenia o kosztach postępowania. Oznacza to, że wniosek spółki R.P. o uzupełnienie postanowienia o takie orzeczenie był niezasadny. Z tych przyczyn Sąd - działając w oparciu o art. 157 § 1 i 2 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/J. Stankowski