Uzasadnienie
S.W. reprezentowana przez radcę prawnego G.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...].03.2011r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie utwardzenia gruntu na działkach nr [...] i [...] oraz budowy ogrodzenia na działce nr [...].
Jak wynika z akt sprawy, Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu w dniu [...] sierpnia 2011r. wydał postanowienie nr [...], w którym na mocy art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) oraz art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jt: Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), działając w trybie autokontroli, uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] i postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...].03.2011r. nr [...] i umorzył postępowanie incydentalne I instancji zmierzające do jego wydania.
Uchylenie w trybie autokontroli wydanego w sprawie rozstrzygnięcia i wydanie postanowienia umożliwiającego skarżącemu zakończenie zasadniczego postępowania dotyczącego utwardzenia gruntu oraz budowy ogrodzenia, spowodowało bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego zawieszenia postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O obowiązku zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej, Sąd orzekł w punkcie 2 postanowienia, działając na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 §3 ppsa. Kwota zasądzonych kosztów postępowania obejmuje uiszczony wpis sądowy (100 zł.), koszty udzielonego pełnomocnictwa – opłata skarbowa (17 zł.) i wynagrodzenie pełnomocnika ([...] zł.). Wynagrodzenie pełnomocnika ustalono zgodnie z art. 205 § 3 ppsa, zawierającego delegację do stosowania odrębnych przepisów w zakresie ustalania wysokości przysługujących należności stronie. Do określania stawek opłat za czynności radców prawnych reprezentujących stronę stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.
Nr 163, poz. 1349 ze zm. – dalej rozporządzenie). Zgodnie z treścią § 2 cytowanego rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynieniu się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w cytowanym powyżej przepisie, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3 - 4, przy czym opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż nakład pracy radcy prawnego, ograniczający się do wniesienia skargi jak i rodzaj oraz stopień zawiłości sprawy uzasadnia, w ocenie Sądu, przyznanie wynagrodzenia w wysokości stawki minimalnej określonej w §14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia.