Uzasadnienie
Stowarzyszenie zwykłe pod nazwą [...] (dalej też jako: "Stowarzyszenie" lub "Skarżący") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2016 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej też jako "SKO") – po rozpoznaniu wniosków W. W. oraz [...] sp. z o.o. sp. k. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO z [...] marca 2016 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Burmistrza [...] z [...] maja 2010 r. ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego – uchyliło decyzję własną z [...] marca 2016 r. i odmówiło stwierdzenia nieważności ww. decyzji Burmistrza.
W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie z powodów wskazanych w zaskarżonej decyzji.
Pismem z 04 października 2016 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, SKO poinformowało, że w sprawie administracyjnej zakończonej zaskarżoną decyzją nie zostało wydane postanowienie dopuszczające Stowarzyszenie do udziału w postępowaniu, a w rozdzielniku do tej decyzji błędnie wskazano Stowarzyszenie jako stronę postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Na tym tle normatywnym Sąd stwierdza, że skarżące Stowarzyszenie w oczywisty sposób nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji SKO z [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności i nie może wnieść skutecznie skargi w tej sprawie. Jest poza sporem, że Stowarzyszenie nie brało udziału w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, a sam fakt jej otrzymania nie czyni ze Stowarzyszenia strony tego postępowania, i nie może zastąpić wymaganego postanowienia o dopuszczeniu do udziału w postępowaniu. Jak przekonująco wyjaśniło SKO, Stowarzyszeniu doręczono zaskarżoną decyzję omyłkowo, na skutek wadliwego umieszczenia tego podmiotu w rozdzielniku do decyzji. Sądowi wiadomym jest z urzędu, że Stowarzyszenie zostało dopuszczone do udziału w równolegle prowadzonym przez SKO postępowaniu, zakończonym tego samego dnia (tj. [...].06.2016 r.) inną decyzją – Nr [...] (która to decyzja także została zaskarżona przez Stowarzyszenie i zawisła przed tut.
Sądem pod sygn. akt IV SA/Po 763/16) – co może tłumaczyć zaistniałą pomyłkę. Poza tym kwestionowana decyzja nie dotyczy praw ani obowiązków Stowarzyszenia wynikających z przepisów prawa, ani nie reguluje w żaden sposób sytuacji prawnej tego podmiotu.
Z tych wszystkich względów, w świetle art. 50 § 1 p.p.s.a., Stowarzyszenie nie mogło skutecznie żądać uruchomienia sądowej kontroli zaskarżonej decyzji SKO.
Reasumując, skarga Stowarzyszenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z tego względu, że wniesiona przez podmiot do tego nieuprawniony.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 zd. pierwsze p.p.s.a., postanowieniem skargę odrzucił (pkt 1 sentencji), przy czym na mocy art. 58 § 3 zd. drugie p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.
O zwrocie wpisu uiszczonego przez Stowarzyszenie, w wysokości 200 zł (pkt 2 senetncji), Sąd orzekł z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.