Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. M. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na działania Burmistrza Miasta i Gminy S..
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej: Ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 Ppsa stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg wyszczególnionych w tym przepisie.
Z mocy art. 3 § 3 Ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.
Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.
Z okoliczności sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] kwietnia 2016 r. wniósł skargę do Rady Miasta na działanie Burmistrza. Rada Miasta, po zbadaniu skargi przez Komisję Rewizyjną, na sesji dnia [...] maja 2016 r. podjęła uchwałę nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi skarżącego na działania Burmistrza Miasta i Gminy S..
Sąd uznaje zatem, że wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez skarżącego skarga z [...] sierpnia 2016 r. na ww. uchwałę podjętą w ramach wniesionej przez niego skargi na działanie Burmistrza, nosi znamiona skargi powszechnej, uregulowanej w treści przepisu art. 227 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 j.t., zwanej dalej: Kpa). Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII Kpa, a więc skarg związanych z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy administracji (art. 227 i następne Kpa), ponieważ sprawy te nie zostały poddane kontroli Sądu ani na podstawie art. 3 Ppsa, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Do rozpatrywania tego rodzaju skarg właściwe są organy administracji określone w dziale VIII Kpa, w art. 229-230. Do skarg uregulowanych w dziale VIII Kpa nie ma natomiast zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej.
Skarga przewidziana w powyższych przepisach Kpa uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Sprawy skargowe rządzą się swoimi regułami. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty; ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. Skarga z art. 227 Kpa jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym jednak żadnych podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego.
Co istotne, Sąd nie ma możliwości skontrolowania legalności tej uchwały albowiem postępowanie w sprawie skarg i wniosków z działu VIII Kpa nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządu terytorialnego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej w tym trybie, jest niedopuszczalna. Zauważyć bowiem należy, że rozpatrywanie skargi na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, wniesionej w trybie art. 227 Kpa, nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 2389, dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż rozpoznawana skarga nie dotyczy spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Ogólne niezadowolenie z działania organu, nie podlega żadnej kontroli ze strony sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z tego też względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa przedmiotową skargę należało odrzucić, jak orzeczono w postanowieniu.