Uzasadnienie
Pismem sporządzonym [...] r. Stowarzyszenie Ekologiczne Przyjaciół Ziemi N. wniosło do sądu administracyjnego pismo zatytułowane "skarga na bezczynność organu oraz naruszenie prawa". W uzasadnieniu skargi powołano się na art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 05.06.1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1590) i zgłoszono zastrzeżenia co do funkcjonowania Marszałka Województwa W. Precyzując skargę w dniu 30.06.2010 r. skarżące Stowarzyszenie wyjaśniło, że w istocie jego intencją było złożenie skarg w dwóch sprawach, tj. na bezczynność Marszałka Województwa W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej polegającą na nieutworzeniu elektronicznego archiwum BIP, a także na czynność Marszałka Województwa W. w sprawie prowadzenia BIP (k. 36). Skargę Stowarzyszenia Ekologicznego Przyjaciół Ziemi N. na bezczynność Marszałka W. Wielkopolskiego zarejestrowano pod sygnaturą IV SAB/Po 15/10, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. prawomocnym postanowieniem z dnia [...] lipca [...] r. skargę w tej sprawie odrzucił.
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie stała się natomiast skarga na czynność Marszałka Województwa W. w przedmiocie prowadzenia Biuletynu Informacji Publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm. – dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Istota złożonej w niniejszej sprawie skargi sprowadza się do zbadania przez sąd administracyjny legalności działań podejmowanych przez Marszałka Województwa W. w związku z prowadzeniem Biuletynu Informacji Publicznej. Z tego powodu zasadnicze znaczenie miało ustalenie czy stanowiąca w istocie rzeczy przedmiot skargi - prawidłowość prowadzenia Biuletynu Informacji Publicznej - może być uznana za czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, określoną w przepisie art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.
Wskazany powyżej przepis stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powołany przepis stanowi o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej innych niż decyzje i postanowienia wydawane w postępowaniach administracyjnych, jednakże podejmowanych, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnych, w sprawach indywidualnych, a więc skierowanych do określonych adresatów. Nie ulega przy tym wątpliwości, że za czynność, na którą może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, uznać można wyłącznie czynność skierowaną do oznaczonego podmiotu, dotyczącą ściśle określonego uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, a samo to uprawnienie lub obowiązek jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego.
Tymczasem, nie może również budzić wątpliwości, że sposób prowadzenia biuletynu informacji publicznej nie ma charakteru indywidualnego, gdyż czynności podejmowane w tym zakresie nie są skierowane do indywidualnie oznaczonego adresata. Obowiązek organu ma tu jedynie ogólny charakter i nie odpowiada mu uprawnienie niepowiązanych z nim organizacyjnie podmiotów - do żądania - konkretnego sposobu publikacji informacji. Nie istnieje, bowiem przepis prawa, który uprawniałby jakikolwiek podmiot - do żądania - określonego sposobu prowadzenia BIP. Nie istnieje norma prawa powszechnie obowiązującego, która przyznawałaby stronie niniejszego postępowania uprawnienie do tego aby domagać się od organu, określonego sposobu prowadzenia BIP.
W świetle powyższego, za czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczyłaby uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu normy art. 3 § 2 pkt 4 ppsa nie można uznać czynności podejmowanych w ramach prowadzenia Biuletynu Informacji Publicznej.
W świetle powyższego, złożona w niniejszej sprawie skarga na prawidłowość prowadzenia Biuletynu Informacji Publicznej znajduje się poza kognicją sądów administracyjnych. W judykaturze nie budzi bowiem wątpliwości, że akt lub czynność z zakresu administracji publicznej o których stanowi art. 3 § 2 pkt 4 ppsa musi być związana z prawami lub obowiązkami indywidualnie wskazanego podmiotu - skarżącego. W rozpatrywanej sprawie taki związek (pomiędzy prawami lub obowiązkami Stowarzyszenia, a sposobem prowadzenia BIP) nie został wykazany.
Jeżeli natomiast skarga nie dotyczy czynności związanych z prawami i obowiązkami indywidualnych podmiotów, nie jest dopuszczalne wniesienie skargi w przedmiocie (wadliwego w ocenie strony skarżącej) sposobu prowadzenia BIP (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21.12.2005r., sygn. akt I OSK 1210/05, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nawiązując do znanych już stronie skarżącej i niekwestionowanych spostrzeżeń Sądu (postanowienie WSA z 27.07.2010 r., sygn. IV SAB/Po 15/10), zauważyć również należy, że w przedmiotowej sprawie skargę złożyło Stowarzyszenie Ekologiczne Przyjaciół Ziemi N., a statutowe obszary działalności Stowarzyszenia nie obejmują swoim zakresem zasad udzielania informacji publicznej i prowadzenia BIP, ale "działalność na rzecz zrównoważonego rozwoju regionu, dążenie do dbałości o środowisko naturalne, ograniczanie wszelkiego rodzaju uciążliwości dla środowiska naturalnego".
Powtórzenia przy tym wymaga, że ewentualne domaganie się tego, aby Biuletyn Informacji Publicznej odpowiadał wymogom jakie skarżąca stawia takiemu Biuletynowi powinno przybrać procesową formę skargi składanej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. - art. 229 pkt 7 k.p.a. (por. wyrok NSA z 20.11.2008 r., sygn. I OSK 611/08).
W świetle powyższego złożoną w niniejszej sprawie skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.