Uzasadnienie
Na wstępie wskazać należy, że w niniejszym postępowaniu R.Ś. już występowała z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 października 2015r., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Z uwagi na bezprzedmiotowość, umorzono również postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
W powyższym stanie rzeczy, skarżąca po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowienia z dnia 23 lutego 2016r. w przedmiocie odrzucenia skargi, kolejny raz wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wcześniejsze rozstrzygnięcie o przyznaniu skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, przy występującej nadal przesłance bezprzedmiotowości wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, oznacza, że nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa w zakresie zgodnym z wcześniej rozstrzygniętym wnioskiem.
Uznając więc, że rozpoznanie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, działając na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.