Uzasadnienie
J.S.-K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutu za nieuzasadniony. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania. Skarżąca wskazując na okoliczność, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane wbrew obowiązującemu prawu i zgromadzonym dowodom wniosła o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez PINB w K. z powodu braku wymagalności tytułu wykonawczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest więc istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, a która jest wynikiem wykonania kwestionowanego aktu lub czynności. Omawiana instytucja ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności.
W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą więc być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się jednak do tak rozumianego wykonania. Zaskarżone postanowienie, którego wstrzymania wykonania domaga się skarżąca, dotyczy jedynie oceny zasadności zarzutu wobec prowadzenia egzekucji administracyjnej. W orzecznictwie wskazuje się, że tego rodzaju postanowienie nie nakłada żadnych zobowiązań finansowych, które mogłyby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA: z 27 lutego 2008 r., II FZ 57/08; z 31 marca 2008 r., II OZ 264/08 i II OZ 265/08; z 29 września 2009 r., II OZ 794/09; z 13 grudnia 2011 r., I OZ 1031/11). W ramach art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd nie ma również możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Te kwestie reguluje bowiem u.p.e.a. (por. postanowienie NSA z 21 maja 2004 r., FZ 90/04, niepubl.).
Z uwagi na to, iż zaskarżone postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu.