Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. E. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
W dniu [...] września 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią artykułu 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "Ppsa") skarga do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W świetle zatem art. 47 § 1 omawianej ustawy do skargi (jak i innego pisma strony w postępowaniu sądowym) należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 Ppsa).
Art. 49 § 1 Ppsa stanowi natomiast, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Owo zastrzeżenie zostało spełnione w treści art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, który z nieuzupełnieniem w terminie braków formalnych skargi wiąże skutek jej odrzucenia.
Kwestia skutków nieuzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej odpisu dla stron postępowania była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale 7 sędziów z dnia 18 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OPS 13/13), orzekł że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 Ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd, a także że złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 Ppsa, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 Ppsa
W związku z powyższym skarżąca, pismem z dnia 15 września 2016 r., została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch jej odpisów.
Powyższe wezwanie zostały prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 16 września 2016 r., co oznacza, że termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 23 września 2016 r.
Z akt sprawy wynika, iż skarżąca do dnia orzekania nie uzupełniła powyższego braku formalnego skargi.
W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 Ppsa skarga podlega odrzuceniu.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa skarżącej zwrócono uiszczony wpis od skargi.
O prawie pomocy orzeczono na podstawie art. 247 Ppsa, zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Ponadto wskazać należy, iż prawo pomocy nie przysługuje również w sytuacji, gdy strona nie uzupełniła braków skargi w terminie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 608/08, System Informacji Prawnej Lex nr 493575).
Wobec powyższego skoro w niniejszej sprawie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym terminie zasadnym okazało się zastosowanie art. 247 Ppsa.