Uzasadnienie
B. Ch. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niezdolności do służby, związku powstałego schorzenia ze służbą oraz ustalenia grupy inwalidztwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2006r. sygn. akt II SA/Wa 1312/06 uznał się niewłaściwym do rozpoznania tejże sprawy i przekazał ją do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, jako właściwemu miejscowo.
Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153/02/1270 ze zm. - dalej ppsa) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych spraw, do których na mocy przepisów szczególnych stosuje się przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zakres orzekania sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 - 3 ppsa, z którego wynika, iż zakres sądowej kontroli sprawowanej przez te sądy ograniczony został do kontroli działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 powołanej wyżej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie lub też rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; inne niż decyzja czy postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty nienormatywne organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty prawa miejscowego, akty nadzoru nad działalności organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w określonych przypadkach.
W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjnoprawną. Sprawa z zakresu weryfikacji orzeczeń w przedmiocie stwierdzenia niezdolności do służby, związku powstałego schorzenia ze służbą oraz ustalenia grupy inwalidztwa należy bowiem do spraw dotyczących rent z tytułu niezdolności do pracy, które na mocy art. 476 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. 43/64/296 ze zm. - dalej kpc) zalicza się do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sprawy te na podstawie ogólnej zasady wynikającej z art. 4778 § 1 kpc należą do właściwości rzeczowej Sądu Okręgowego - Sądu Ubezpieczeń Społecznych.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie zauważyć należy, iż orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej w przedmiocie stwierdzenia niezdolności do służby, związku powstałego schorzenia ze służbą oraz ustalenia grupy inwalidztwa jest niezaskarżalne. Jedyną pośrednią drogą weryfikacji tego orzeczenia jest bowiem odwołanie wniesione od decyzji organu rentowego wniesione w trybie z art. 4778 § 1 kpc (postanow. SN z dnia 6 listopada 1997r. sygn. akt II UKN 312/97 OSNP 16/98/493; odpowiednio - na tle podobnie skonstruowanych uregulowań art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP - j.t. Dz.U. 241/04/2416 ze zm., odnośnie orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową dla celów zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych - postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2005 - sygn. II SA/Wa 2637/04 - Lex 166502).
Jak wynika z akt sprawy, Dyrektor Zakładu Emerytalno - Rentowego [...], który jest organem rentowym właściwym dla funkcjonariuszy [...] (art. 476 § 4 pkt 3 kpc), dnia [...] wydał decyzję nr [...] odmawiającą B.Ch. prawa do [...]renty inwalidzkiej (vide załącznik nr 14 - k. 19 akt). Skarżącemu na podstawie art. 4779 § 1 w zw. z art. 461 § 21 kpc przysługiwało więc prawo do złożenia odwołania do Sądu Okręgowego w Warszawie, Wydziału Ubezpieczeń Społecznych w terminie miesiąca od doręczenia odpisu w/w decyzji, o czym B. Ch. prawidłowo pouczono (k. 20). Na właściwość Sądów powszechnych - Sądów Ubezpieczeń Społecznych wskazał też Przewodniczący Centralnej Komisji Lekarskiej w piśmie z dnia [...] r. - nr [...] (k. 25).
/-/ M. Dybowski
MZ