Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. B. i P. P. (dalej: "Skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na czynność Prezydenta Miasta [...] (dalej: "Prezydent Miasta") polegającą na przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dokumentacji geodezyjnej nr [...] złożonej w dniu [...] grudnia 2011 r.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi napisał, że skarga została wniesiona bez zachowania niezbędnego trybu, bowiem organ administracji nie został wezwany do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."). Operat geodezyjny [...] został przyjęty do zasobu w dniu [...] grudnia 2011 r. i po tej dacie organ nie otrzymał od skarżących żadnego wezwania. Zarazem organ wskazał, że Skarżący nie mają interesu prawnego w sprawie, gdyż geodeta złożył wniosek o przyjęcie operatu geodezyjnego do zasobu w ramach wykonywanej pracy geodezyjnej – wznowienia znaków granicznych. Podkreślił, że przyjęcie operatu do zasobu jest czynnością materialno-techniczną, a nie administracyjną, i dotyczy bezpośrednio pracy geodety.
Gdyby skarga nie została z jakichkolwiek przyczyn odrzucona, to, w ocenie organu, powinna być oddalona jako bezzasadna. Uzasadniając ten wniosek Prezydent Miasta szczegółowo opisał czynności mające miejsce po zgłoszeniu przez geodetę, w dniu [...] listopada 2010 r., pracy geodezyjnej mającej na celu wznowienie znaków granicznych działki ewidencyjnej [...], rozszerzonej następnie także o działkę nr [...] położoną w tym samym obrębie ewidencyjnym. Podkreślił, że zgłoszona do zasobu dokumentacja nie generowała zmian do rejestru ewidencji gruntów i budynków oraz księgi wieczystej, a ewentualny spór co do prawidłowości wznowienia znaków granicznych władny jest rozstrzygnąć jedynie sąd (powszechny).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, bowiem zaskarżona czynność organu administracji publicznej nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.; dalej "p.u.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta, o ile ustawy nie stanowią inaczej, jest sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 p.u.s.a.). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Szczegółowy zakres właściwości sądów administracyjnych został uregulowany w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Trzon tej regulacji stanowi art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Analizując kwestię dopuszczalności skargi na czynność przyjęcia dokumentacji kartograficznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym postanowieniu z dnia 06 stycznia 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 807/09 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"), zgodnie z którym czynność taka nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Pogląd ten został podzielony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OSK 560/10 (CBOSA). W przywołanych orzeczeniach podkreślono, że dokumentacja geodezyjna stanowi opracowanie techniczne. Po złożeniu przez geodetę wniosku o przyjęcie operatu geodezyjnego do zasobu, organ prowadzący zasób dokonuje oceny takiego opracowania w trybie ściśle przewidzianym przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837).
Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej z art. 19 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.). Przepisy tej ustawy nie przewidują wydawania decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w przedmiocie włączenia albo odmowy włączenia dokumentacji do zasobu geodezyjnego (zob. też postanowienie NSA z 26.10.2009 r., I OSK 1417/09, CBOSA). Działania te nie stanowią również aktów ani czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., gdyż nie dotyczą one bezpośrednio uprawnień ani obowiązków Skarżących wynikających z przepisu prawa.
W związku z powyższym, uznając skargę za niedopuszczalną jako wniesioną w sprawie nie należącej do właściwości sądów administracyjnych Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie Sąd wskazuje, że stwierdzenie niedopuszczalności skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego czyni bezprzedmiotowym kontrolę, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wymaganego trybu, tj. po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 1 i 3 p.p.s.a.).
ja