Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 20 października 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 813/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia WSA Bożena Popowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 20 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W. S. przeciwko Staroście [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę /-/ B. Popowska

Uzasadnienie

W dniu 24 lipca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga W. S., w której zaskarżył decyzję Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...].10.1992 r. nr [...] jako niezgodną z prawem, ponieważ tą decyzją Urząd Rejonowy w [...] przekazał działkę [...] R. i B. B., która to działka została źle namierzona przez geodetę.

W piśmie z dnia [...] września 2009 r. Starostwo Powiatowe w [...] poinformowało, iż w przedmiotowej sprawie toczyło się postępowanie sądowe zakończone prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w [...], sygn. akt [...] z dnia [...] marca 2005 r., i tutejszy Urząd nie ma możliwości ingerencji w powyższej sprawie zakończonej na drodze sądowej.

W odpowiedzi na pismo Organu, Skarżący w piśmie [...] 09.2009 r. podniósł, iż [...] marca 2005 r. Sąd Rejonowy w [...] wydał postanowienie w sprawie rozgraniczenia działek [...] w oparciu o nierzetelną opinię biegłego, który jest nieuczciwy i Go oszukał. Skarżący podkreślił, iż tę właśnie sprawę należy wyjaśnić, ale musi to wyjaśnić Sad Administracyjny, a nie Starostwo Powiatowe, w którym rządzą koledzy tego geodety i jeden drugiego kryje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

  1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Ponieważ kwestia wyjaśnienia nieprawidłowości w sprawie rozgraniczenia nieruchomości nie mieści się w kategorii spraw, które podlegają kontroli sądu administracyjnego, skargę jako niedopuszczalną na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. należało odrzucić.

/-/ B. Popowska

Pod tą sygnaturą także: dokument z 3 listopada 2009 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.