Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Kierownika Wydziału Świadczeń Rodzinnych Urzędu Miejskiego w T., działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta T., w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na żonę.
Odpowiadając na skargę Kolegium poinformowało, że w dniu [...] września 2010 r., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2010 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wydało decyzję, na mocy której uchyliło zaskarżoną decyzję z [...] lipca 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z [...] czerwca 2010 r. i orzekło o przyznaniu skarżącemu świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad żoną na okres od 6 do 31 maja 2010 r. w wysokości 433,40 zł oraz na okres od 1 czerwca do 31 lipca 2010 r. w wysokości 520 zł miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad żoną legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Organ I instancji decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. odmówił prawa do takiego świadczenia, a organ odwoławczy utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie. Skarżący w przewidzianym terminie wniósł skargę do sądu za pośrednictwem organu, którego akt zaskarżył.
Na mocy art. 54 § 3 w/w ustawy organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak to wynika z pisma Kolegium z dnia [...] września 2010 r. oraz dołączonej do niego decyzji z tego samego dnia organ odwoławczy uchylił decyzję własną oraz organu I instancji w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia i orzekł o przyznaniu tegoż świadczenia. Adresat powyższej decyzji został jednocześnie pouczony o możliwości zaskarżenia aktu do WSA w Poznaniu.
W tych okolicznościach Sąd uznał, że uwzględnienie skargi w całości powoduje, iż skarga na decyzję z dnia 15 lipca 2010 r. utraciła swój byt, a postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, wobec czego należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.