Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2005r., nr [...] Prezydent Miasta K. na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., nr 99, poz. 1001) a także art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako: kpa) uznał M.Z. za osobę bezrobotną z dniem [...] października 2005 r. i przyznał jej z dniem [...] października 2005 r. prawo do zasiłku.
Pismem z dnia [...] czerwca 2006 r. Powiatowy Urząd Pracy w K. zwrócił się z zapytaniem do Wydziału Komunikacji i Ewidencji Działalności Gospodarczej Urzędu Miejskiego w K. o udzielenie informacji czy M.Z. figuruje w ewidencji działalności gospodarczej jako osoba prowadząca działalność gospodarczą.
W związku powyższym pismem w dniu [...] czerwca 2006 r. M.Z. poinformowała organ, że kiedyś zarejestrowała działalność gospodarczą i nie pamięta czy ją wyrejestrowała.
W dniu [...] lipca 2006 r., w odpowiedzi na pismo z dnia [...] czerwca 2006 r. Urząd Miejski w K. Wydział Komunikacji i Ewidencji Działalności Gospodarczej poinformował organ, że strona figurowała w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta K. w okresie od [...] stycznia 1994 r. do [...] czerwca 2006 r.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. Prezydent Miasta K. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] października 2005r., nr [...], z uwagi na nowe dotychczas nieznane organowi okoliczności.
Decyzją z dnia [...] lipca 2006r., nr [...]Prezydent Miasta K. na podstawie art. 104, 145 § 1 pkt 1 i art. 151 § 1 pkt 2 kpa, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 lit f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., nr 99, poz. 1001 z zm.) uchylił decyzję z dnia [...] października 2005r., nr [...] Prezydent Miasta K. i orzekł o odmowie uznania M.Z. za osobę bezrobotną z dniem [...] października 2005 r. W uzasadnieniu organ wskazał m. in., iż w dniu [...] października 2005 r. strona w złożonym oświadczeniu wskazała, że " nie prowadzę działalności gospodarczej i jej nie zawiesiłam". Dlatego po złożeniu odpowiednich dokumentów organ decyzją z dnia [...] października 2005r., nr [...] uznał M.Z. za osobę bezrobotną z dniem [...] października 2005 r. i przyznał jej z dniem [...] października 2005 r. prawo do zasiłku.
W związku z tym, że M.Z. w okresie od [...] stycznia 1994 r. do [...] czerwca 2006 r. figurowała w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta K. nie spełnia przesłanki określonej w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, która stanowi, iż bezrobotny oznacza osobę, która nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega na podstawie odrębnych przepisów obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników. Strona nie może jednocześnie figurować w ewidencji osób bezrobotnych i ewidencji osób prowadzących działalność gospodarczą.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2006r. Prezydent Miasta K. sprostował oczywista omyłkę pisarską w decyzji z dnia [...] lipca 2006r., nr [...]i zamiast art. 145 § 1 pkt 1 kpa wpisał art. 145 § 1 pkt 5 kpa.
W zakreślonym terminie M.Z. złożyła odwołanie od powyższej decyzji i wniosła o jej uchylenie. W uzasadnieni wskazała m. in., iż od [...] stycznia nie prowadzi działalności gospodarcze. Poprzednio t. j. w okresie od 1994 r. prowadziła ją w zakresie handlu artykułami przemysłowymi, w tym kosmetykami pochodzenia krajowego i z zagranicy. W rzeczywistości wpis był jej potrzebny pomimo zakupu kosmetyków firmy Oriflame i Avon wyłącznie na własne potrzeby. Następnie rozprowadzała kosmetyki wśród znajomych co przynosiło nieznaczne zyski. Od [...] stycznia 1999 r. zaniechała dalszej działalności o czym świadczą zaświadczenie ZUS i zeznania podatkowe dla osób nie prowadzących działalności gospodarczej, składane w okresie od 1999, 2000, 2001, 2002 i 2004r. Skarżąca wskazała również, że aktualnie nie posiada zeznań podatkowych za 2003 i 2005 r. Rejestrując się w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. zapomniała, że formalnie prowadziła działalność gospodarczą.
Faktu tego nie skojarzyła także czytając oświadczenie bezrobotnego umieszczone w karcie rejestracyjnej. Zdaniem strony organ swoim działaniem naruszył art. 9 kpa bowiem nie poinformował ją właściwie o skutkach zarejestrowania się jako osoby bezrobotnej pomimo jedynie formalnego wpisu w ewidencji osób prowadzących działalność gospodarczą. Zdaniem odwołującej jej postępowanie nie może być uznane za chęć oszukania organu i podania nieprawdziwych danych, a w konsekwencji wyłudzenia świadczenia. Do spełnienia przesłanek podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, których ziszczenie w ocenie organu pierwszej instancji jest konieczne, wystarczyłoby bowiem wybranie się do Urzędu Miejskiego i wykreślenie wpisu z ewidencji działalności gospodarczej. Analiza orzecznictwo nie wskazuje by osobą bezrobotna można jedynie uznać osobę, która nie widnieje w ewidencji osób prowadzących działalność gospodarczą. Wpis taki nie korzysta z domniemania prawdziwości.
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2006 r. odwołująca nadto m. in. wskazała, ze organ wydając decyzje nie przeprowadził żadnego postępowania dowodowego opierając się jedynie na przesłance figurowania strony w ewidencji działalności gospodarczej. Do dnia [...] czerwca 2006 r. nigdy strony nie pytano czy figuruje w wyżej wskazanej ewidencji. Nadto o nieprofesjonaliźmie organu świadczy fakt dokonania postanowieniem z dnia [...] lipca 2006r. sprostowania podstawy prawnej.
Decyzją z dnia [...] września 2006 r., nr [...] Wojewoda na podstawie art.138 § 1 kpa i art. 2 ust. 1 pkt 2 lit f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., nr 99, poz. 1001 z zm.) utrzymał w mocy zaskarżona decyzje. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 2 ust 2 bezrobotnym może być między innymi osoba niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia pracy, jeżeli w myśl pkt f nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności. Z akt sprawy wynika, że M.Z. w okresie od [...] stycznia 1994 r. do [...] czerwca 2006 r. figurowała w ewidencji działalności gospodarczej jako osoba prowadząca działalność gospodarczą. W okresie tym t. j. [...] października 2005 r. zarejestrowała się jako osoba bezrobotna. Uprzedzona o odpowiedzialności karnej oświadczyła w pkt 7 części C karty rejestracyjnej " nie prowadzę pozarolniczej działalności gospodarczej i jej nie zawiesiłam ". Faktycznie w tym czasie była zarejestrowana jako osoba prowadząca działalność gospodarczą i nie mogła być uznana za osobę bezrobotną.
Twierdzenie odwołującej, że rejestrując się jako osoba bezrobotna nie skojarzyła tego faktu nie maja znaczenia. Nie można też tego fakyu tłumaczyć przeoczeniem lub zapomnieniem, skoro w oświadczeniu skarżąca wskazała, że nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej i jej nie zawiesiła. Zgodnie z orzecznictwem sadów administracyjnych dokonanie w Urzędzie Miejskim wpisu działalności gospodarczej skutkuje powstaniem domniemania, iż działalność ta jest faktycznie wykonywana. Skoro skarżąca uprzedzona o odpowiedzialności karnej oświadczyła w pkt 7 części C karty rejestracyjnej oświadczyła, że nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej i jej nie zawiesiła pracownik Urzędu nie ma obowiązku pytać ponownie o powyższe. Nietrafny jest zatem zarzut nieprofesjonalnego wykonywania obowiązków przez pracowników Urzędu. Osoba z wykształceniem prawniczym nie potrzebuje wyjaśnienia ca oznacza zwrot "nie prowadzę pozarolniczej działalności gospodarczej i jej nie zawiesiłam ". Każda osoba rejestrująca się jako bezrobotna otrzymuje w dniu rejestracji informację pisemną o obowiązkach i uprawnieniach bezrobotnego.
Strona również otrzymała w dniu [...] października2005 r. taką informację co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Jednocześnie strona zobowiązała się do zapoznania z treścią informacji i jej przestrzegania. Dlatego niezasadny jest zarzut że o powyższej informacji dowiedziała się dopiero czerwcu 2006 r. Organ postanowieniem nie sprostował podstawy prawnej lecz sprostował oczywistą omyłkę pisarską i błąd ten nie miał wpływu na podjęte rozstrzygnięcie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M.Z. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu strona podtrzymała swoje dotychczasowe twierdzenia zawarte w odwołaniu i piśmie uzupełniającym odwołanie. Jednocześnie strona podniosła, że organ nie ustosunkował się do przedłożonych dokumentów z których jednoznacznie wynika, iż od dnia 1 stycznia 199r. faktycznie strona nie prowadziła działalności gospodarczej, co obala domniemanie, o którym mówi organ odwoławczy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się bezzasadna
Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako: ppsa) ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta ogranicza się więc do zbadania czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Sąd administracyjny dokonał tej kontroli według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydawania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja wydana została z poszanowaniem przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala odnieść się do wszystkich okoliczności, mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy dlatego Sąd podziela twierdzenia Organu i przyjmuje je jako własne.
W niniejszej sprawie, kryterium weryfikacji zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej stanowią przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., nr 99, poz. 1001 ze zm.). W ocenie Sądu, brak jest okoliczności, które wskazywałyby, iż organy orzekające w przedmiotowej sprawie naruszyły prawo.
Jak wynika z akt administracyjnych w dniu [...] października 2005 r. M.Z. otrzymała " Informacje dla osób rejestrujących się w Powiatowym Urzędzie Pracy " oraz zobowiązała się do zapoznania się i przestrzegania jej postanowień (k. 1 akt administracyjnych). W pkt 7 części C Karty Rejestracyjnej Bezrobotnego oświadczyła, że nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej i jej nie zawiesiła (akta administracyjne). Skarżąca własnoręcznie powyższe oświadczenia podpisała. Skarżąca figurowała w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta K. w okresie od [...] stycznia 1994 r. do [...] czerwca 2006 r. pod numerem [...]. Jako datę rozpoczęcia działalności gospodarczej ustaliła [...] styczeń 1994r. (k. 30,31 akt administracyjnych).
Art. 2 ust. 1 pkt 2 lit f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stanowi, iż bezrobotny oznacza osobę, która nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega na podstawie odrębnych przepisów obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników. Zatem status osoby bezrobotnej może posiadać wyłącznie osoba, która nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności. Przepis ten stwarza domniemanie, że osoba wpisana do ewidencji prowadzi działalność gospodarczą. Domniemanie to jest wzruszalne, niemniej jednak warunkiem wstępnym, stwarzającym możliwość jego obalenia jest uprzednie wykreślenie wpisu z ewidencji. Bezsporne jest, że skarżąca działalność gospodarczą wyrejestrowała z dniem [...] czerwca 2006r., decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] czerwca 2006 r. (k. 30 akt administracyjnych).
Powyższe wskazuje, że w okresie uznania skarżącej za osobę bezrobotną i pobierania prze nią zasiłku dla bezrobotnych, skarżąca nie dokonała wyrejestrowania wpisu z ewidencji działalności gospodarczej, co oznacza, że wykazywanie przez skarżącą, że nie prowadziła działalności gospodarczej od [...] stycznia 1999r., jest pozbawione znaczenia prawnego. (patrz: uchwała NSA z dnia16.12.1996r., OSP 5/96,ONSA 1997/2/47, wyrok NSA W-wa z dnia 10.08.2005r., I OSK 42/05, LEX nr 191809)
W świetle powyższego skoro organ administracji uzyskał w późniejszym czasie dowód, że skarżąca była zarejestrowana w ewidencji działalności gospodarczej, to po wznowieniu postępowania i uchyleniu decyzji z dnia [...] października 2005r., nr [...], Prezydent Miasta K., prawidłowo pozbawił M.Z. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] października 2005 r. Tym bardziej, że w okresie od dnia wskazanym w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej do dnia jej wyrejestrowania działalność taką skarżąca podjęła co sama przyznaje w odwołaniu.
Z uwagi na to, że skarżąca uprzedzona o odpowiedzialności karnej oświadczyła w pkt 7 części C karty rejestracyjnej, że nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej i jej nie zawiesiła pracownik Urzędu nie ma obowiązku pytać ponownie o powyższe, a tym bardziej informować jakie są skutki złożenia nieprawdziwego oświadczenia. Dlatego za nie zasadny należy uznać zarzut naruszenia przez organ art. 9 kpa
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.
/ - /E. Kręcichwost-Durchowska /-/E. Makosz-Frymus /-/ B. Popowska
AT