Uzasadnienie
W dniu 11 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ogłosił wyrok oddalający skargę Stowarzyszenia [...] na postanowienie wskazane w rubrum nin. postanowienia. Pismem z dnia 22 października 2012 r. (data stempla pocztowego – k.
94) uczestnik postępowania, A. W. spółka jawna z siedzibą w [...] (dalej: "Spółka"), zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w ww. sprawie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 141 § 2 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Jeśli wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony po upływie terminu określonego w przywołanym przepisie, czynność ta jest bezskuteczna. Siedmiodniowy termin do złożenia ww. wniosku jest bowiem terminem ustawowym, a takie terminy nie mogą być przedłużane ani skracane. Dlatego też złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po terminie skutkuje odmową jego sporządzenia, przy czym – zgodnie z art. 141 § 3 p.p.s.a. – odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie termin do złożenia wniosku, liczony od dnia ogłoszenia wyroku, upływał z dniem 18 października 2012 r., zatem najpóźniej do tego właśnie dnia należało złożyć przedmiotowy wniosek. Pełnomocnik Spółki złożył wniosek dopiero w dniu 22 października 2012 r., co oznacza, że wniosek ten – jako złożony po terminie – jest bezskuteczny, ze wszystkimi ww. implikacjami.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 141 § 2 i 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.
Ubocznie Sąd zauważa, że w aktach sprawy znajduje się uzasadnienie wyroku sporządzone na wniosek Skarżącego (k. 85–87).