Uzasadnienie
L. T. (dalej skarżący) pismem z dnia [...] marca 2014 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] grudnia 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z [...] sierpnia 2013 r., nr [...] o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego na rzecz Z. T. (k. 4-5 akt sądowych).
Pismem z dnia 7 sierpnia 2014 r. skarżący cofnął swą skargę wykorzystując przysługujące Jemu uprawnienie do rozporządzania skargą również po jej wniesieniu, które co do zasady jest dla sądu wiążące (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 200 uw. 2). Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniała którakolwiek ze wskazanych powyżej ujemnych przesłanek, uniemożliwiających cofnięcie skargi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie 161 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.