Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 08 października 2019r. odrzucił skargę K. P. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowanego w [...] z [...] września 2019r. w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących komina wraz z przewodem dymowym w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym na działce o numerze geodezyjnym [...] w miejscowości [...], gm. [...] oraz zakazu użytkowania.
Skarżący w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej złożył do Sądu własnoręcznie sporządzoną skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego od powyższego postanowienia Sądu z 08 października 2019r., w której zawarł wniosek o zwolnienie od obowiązku poniesienia kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Wniosek skarżącego w przedmiocie prawa pomocy został przekazany referendarzowi sądowemu celem jego rozpoznania i postanowieniem z [...] października 2019r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Stosowne wezwanie o wyznaczenie konkretnej osoby adwokata zostało do Rady skierowane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę kasacyjną skarżącego K. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 08 października 2019r. należy odrzucić.
Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącego, pomimo, że nie jest on żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 P.p.s.a.
Nadto podkreślić należy, że skarżący jako osoba fizyczna został pouczony o trybie i sposobie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz o przysługującym mu prawie pomocy w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej objętej tzw. "przymusem adwokackim". Pouczenie to zostało prawidłowo doręczone skarżącemu.
Skarżący tymczasem, wbrew pouczeniu i ustawowemu wymogowi, przedłożył sporządzoną i podpisaną przez siebie osobiście skargę kasacyjną od powyższego postanowienia Sądu z 08 października 2019r.
Wobec powyższego, skarga kasacyjna K. P., która nie spełnia wymogów ustawowych stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Jednocześnie Sąd wskazuje, że przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy w całkowitym zakresie, w tym ustanowiono adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczy następnie osobę konkretnego adwokata, który będzie mógł sporządzić i wnieść w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od zaskarżonego postanowienia Sądu z 08 października 2019r. lub opinię o braku podstaw do jej wniesienia (art. 177 § 3 i § 4 P.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.