Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] kwietnia 2004r., nr [...], na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 c i art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), art. 18a ust. 1 i 4, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), § 86 ust. 1 pkt 2 i 4, § 89 pkt 1 Statutu Gminy S. K. oraz art. 23 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. nr 133, poz. 883 z późn. zm.) Rada Gminy S. K. wystąpiła z wnioskiem do Wójta Gminy S. K. o udostępnienie danych publicznych w zakresie umorzeń, zwolnień i ulg podatkowych, udzielonych przez Wójta Gminy w 2002r.
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] czerwca 2004r., nr [...], na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym Wojewoda stwierdził nieważność powyższej uchwały Rady Gminy S. K. Wojewoda uznał, że uchwała została podjęta z naruszeniem art. 6 ust. 1 pkt 5c, art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W rozstrzygnięciu podkreślono, że akta postępowania administracyjnego, dotyczące umorzeń podatkowych, nie podlegają udostępnieniu członkom Komisji Rewizyjnej Rady Gminy lecz tylko stronom postępowania.
Ponadto – w opinii Wojewody – ustawa z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.) określa w art. 293, że dane, których zażądała Rada Gminy są objęte tajemnicą skarbową. Jednocześnie art. 129 cyt. ustawy stanowi, że postępowania podatkowe jest jawne wyłącznie dla stron. Zdaniem organu nadzorczego wyjątek od powyższej zasady ustanawia art. 16 a ustawy, zgodnie z którym wójt sporządza wykaz podatników będących przedsiębiorcami, którym umorzył zaległości podatkowe z tytułu podatków i opłat lokalnych oraz podatników podatku leśnego i rolnego, którym umorzył zaległości podatkowe w kwocie wyższej niż 100 zł. Regulacja ta jednak dotyczy wyłącznie podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, którym umorzono kwoty przekraczające 100 zł. Ponadto, z uwagi na fakt, że przepis art. 16 a obowiązuje dopiero od 1 stycznia 2003r., nie można żądać ujawnienia takich informacji za rok 2002.
W skardze na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Rada Gminy podniosła, że prawo do otrzymania informacji objętych zakwestionowaną przez Wojewodę uchwałą wynika z art. 61 Konstytucji RP, art. 6 pkt 4 i 5 ustawy o dostępnie do informacji publicznej, art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. W skardze podkreślono również, że Rada Gminy nie zwracała się w uchwale o udostępnienie danych osobowych, ani innych zastrzeżonych ustawą. Rada Gminy powołała się także na wyrok NSA OZ Poznań z dnia 18 listopada 2003r. (sygn. akt II SA/Po 1905/03), w którym – zdaniem Skarżącej – przychylono się do analogicznych argumentów jak te zawarte w skardze.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swą dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze ich ogłaszania, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8, udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11, wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. Zgodnie art. 10 ust. 1 informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Wreszcie art. 14 ust. 1 stanowi, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku.
Inne przepisy powołanej ustawy określają jakie informacje mogą być uznane za informacje publiczne i kiedy mogą być one udostępniane. Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy mają przepisy art. 13 i 16, zgodnie z którymi o udostępnieniu bądź odmowie udostępnienia informacji publicznej decyduje każdorazowo podmiot zobowiązany do jej udostępnienia lub organ administracji, który był adresatem wniosku.
W niniejszej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony przez Radę Gminy S. K. a adresatem wniosku był Wójt Gminy S. K. Wydanie zatem przez Wojewodę rozstrzygnięcia nadzorczego, które uzasadniono tym, że informacje objęte wnioskiem nie mogą być udostępnione na podstawie ustawy o informacji publicznej, należy uznać za nieuprawnione wkroczenie w ustawowe kompetencje Wójta, jako organu uprawnionego do rozpatrzenia wniosku. Nie ulega bowiem wątpliwości, że Rada Gminy miała prawo do wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, tak jak przewiduje to art. 2 ust. 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej. Wniosek ten mógł być sformułowany w postaci uchwały. Nie ma żadnych podstaw do twierdzenia, że uchwała Rady Gminy Stare Kurowo jest sprzeczna z prawem w rozumieniu art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).
W związku z powyższym, zgodnie z art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.
/-/D. Rzyminiak- /-/ J. Stankowski /-/M. Dybowski
Owczarczak
JF