Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. D. S., zastępowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie wskazane w rubrum. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr sprawy [...] o odmowie wstrzymania wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie (k. [...])
Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego (k. [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wskazany przepis stanowi przejaw prawa strony skarżącej do rozporządzania skargą.
W niniejszej sprawie skarżąca skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i cofnęła skargę. W ocenie sądu, w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 60 p.p.s.a., skutkujących niedopuszczalnością cofnięcia skargi.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.)
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a. sąd postanowił jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.