Uzasadnienie
W. V. i K. V. (dalej - skarżący) złożyli skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2012 roku nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 18 września 2012 r. (sygn. akt IV SA/Po 880/12), połączył obie sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
W skargach skarżący zawarli wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia o tożsamej treści. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że zabudowa działki w zamierzony przez inwestora sposób spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w postaci zasłonięcia i zacienienia zabytkowej willi znajdującej się w bezpośrednim sąsiedztwie przy ul. [...] [...]. To z kolei będzie skutkować jej zawilgoceniem i szybkim zniszczeniem. Nadto, w ocenie skarżących, zezwolenie inwestorowi na wzniesienie budynku z garażem podziemnym, z uwagi na duże nawodnienie terenu, może doprowadzić do niebezpiecznego i nieodwracalnego w skutkach naruszenia konstrukcji sąsiednich budynków. Wszystko to razem może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona w przyszłości, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 j.t., dalej - ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa, w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie zaskarżonej decyzji są: grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że to obowiązkiem strony jest wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna, zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przedstawić wiarygodne okoliczności wskazujące, iż przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa faktycznie zaistnieją oraz skonkretyzować przyczyny uzasadniające możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa.
Należy mieć także na względzie, że Sąd rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu nie bada merytorycznej zasadności skargi - nie bada jej legalności. Kieruje się jedynie przesłankami z art. 61 § 3 ppsa w kontekście podniesionej przez skarżącego argumentacji i okoliczności sprawy. (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 kwietnia 2011 r. III SA/Gd 104/11, LEX nr 948771)
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji są uzasadnione. Na tym etapie Sąd nie może oczywiście przesądzać, czy skargi skarżących są słuszne i zasługują na uwzględnienie. Jednakowoż należy zgodzić się ze skarżącymi, że w sytuacji, gdy spór w tej mierze został poddany rozstrzygnięciu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a zaskarżona decyzja umożliwia wnioskodawcy prowadzenie działań mających na celu realizację inwestycji, która może spowodować nieodwracalne negatywne skutki - to istnienie takiego ryzyka (spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) jest wystarczającym uzasadnieniem dla wstrzymania jej wykonania do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd w przedmiocie skarg.
Należy mieć bowiem na uwadze, że gdyby w wyniku postępowania sądowego ustalone zostało, iż skarga była zasadna, a zaskarżona decyzja umożliwiła już wówczas inwestorowi wdrożenie kolejnych postępowań mających na celu finalną realizację zamierzonej inwestycji, to skutki zaskarżonej decyzji mogłyby być nieodwracalne i zaś ewentualne szkody niepowetowane.
W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.