Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2018 r. Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie R. P. na postanowienie z dnia 15 maja 2018 r. Postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu [...] czerwca 2018 r.
Pismem z dnia [...] lipca 2019 r. Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Do wniosku załączył zaświadczenie ze Szpitala Wojewódzkiego w P. potwierdzające, że w okresie od dnia [...] czerwca 2018 r. do dnia [...] lipca 2018 r. przebywał w tymże szpitalu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej jako "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, iż z przedłożonego przez Skarżącego zaświadczenia ze Szpitala Wojewódzkiego w P. wynika, że w okresie od dnia [...] czerwca 2018 r. do dnia [...] lipca 2018 r. Skarżący przebywał w tymże szpitalu. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu [...] lipca 2018 r. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku Sąd wskazuje, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Dlatego o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia NSA: z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14 i z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10). Z taką też sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Sądu pełnomocnik Skarżącego uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Niewątpliwie pobyt w szpitalu stanowił przesłankę uniemożliwiającą wniesienie zażalenia w terminie.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia