Uzasadnienie
Pismem z dnia 03 sierpnia 2011 r. Prokurator Rejonowy w Koninie wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Kazimierz Biskupi z dnia 28 września 2004 r. nr XXIII/199/2004 w przedmiocie ustalenia stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych zarzucając istotne naruszenie prawa – art. 7 i 94 Konstytucji RP w związku z art. 40 ust. 5 i 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. z 2007 r. Dz. U. nr 19, poz. 115 ze zm., dalej ustawa o drogach publicznych) polegające na przekroczeniu przez Radę Gminy Kazimierz Biskupi w przepisie § 1 ust. 2 i § 2 ust. 3 zaskarżonej uchwały upoważnienia ustawowego, którego zakres określają przepisy ustawy o drogach publicznych.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Kazimierz Biskupi wskazała, iż postanowiła uwzględnić w całości przedmiotową skargę podejmując uchwałę nr XIII/80/11 z dnia 25 sierpnia 2011 r. zmieniającą uchwałę nr XXIII/199/2004 z dnia 28 września 2004 r. w części dotyczącej zakwestionowanych postanowień § 1 ust. 2 i § 2 ust.
- 3. W powołanej uchwale Rada Gminy Kazimierz Biskupi uchyliła postanowienie § 1 ust. 2 oraz ustaliła brzmienie § 2 ust. 3 dostosowując go do treści art. 40 ust. 5 ustawy o drogach publicznych.
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 05 września 2011 r. wezwano Prokuratora Rejonowego w Koninie do wskazania, czy wobec uwzględnienia skargi na uchwałę Rady Gminy Kazimierz Biskupi z dnia 28 września 2004 r. przedmiocie ustalenia stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych, skargę podtrzymuje.
Pismem z dnia 09 września 2011 r. Prokurator Rejonowy w Koninie wskazał, iż cofa skargę z dnia 03 sierpnia 2011 r. z uwagi na wydanie przez Radę Gminy Kazimierz Biskupi uchwały nr XIII/80/11. Tym samym skarżący skorzystał z przysługującego uprawnienia do rozporządzania skargą również po jej wniesieniu, które co do zasady jest dla sądu wiążące (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz. Warszawa 2004, str. 119).
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdzając wskazanych powyżej przesłanek uznał cofnięcie skargi za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w sentencji.