Uzasadnienie
Decyzją z [...] Starosta Powiatu w N. wskazując m.in. na art. 2 ust. 1, pkt. 2 oraz art. 1, pkt. 14 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., nr. 99, poz. 1001 – dalej ustawa o promocji zatrudnienia) odmówił uznania R.S. za osobę bezrobotną.
Organ argumentował, że z przedstawionych przez stronę przy jej wniosku z [...] lipca 2005 r. dokumentów wynika, iż z dniem [...] marca 2005 r. utraciła prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. R.S. złożyła też oświadczenie, że wraz z mężem jest właścicielem gospodarstwa rolnego powyżej 2ha przeliczeniowych. Ziemia ta w całości została wydzierżawiona na okres 10 lat za emeryturę strukturalną dla męża.
Przywołany na wstępie art. 2 ust. 1, pkt. 2 lit. d ustawy o promocji zatrudnienia wyłącza uznanie za bezrobotną osobę, która jest właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej przekraczającej 2 ha przeliczeniowych lub podlega ubezpieczeniu emerytalno – rentowym z tytułu stałej pracy jako współmałżonek.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła R.S. Nie kwestionując ustaleń organu co do tego, iż jest współwłaścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni [...]ha przeliczeniowych. Odwołująca podnosiła, iż jej udział wynosi jedynie połowę gospodarstwa rolnego czyli [...]ha przeliczeniowego, skoro nadto nie podlega społecznemu ubezpieczeniu rolniczemu, a jej udział w gospodarstwie rolnym wynosi najwyżej poniżej 2 ha przeliczeniowych, to spełnia warunki by zakwalifikować ją jako osobę bezrobotną w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia.
Rozpoznając odwołanie Wojewoda decyzję z dnia [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego.
Organ drugoinstancyjny podzieli argumentację starosty Powiatu w N., że przeszkoda w pozytywnym dla strony rozpatrzeniu jej wniosku jest wyraźny przepis art. 2 ust. 1 pjt. 2 ustawy o promocji zatrudnienia. Nadto wojewoda wskazywał, że każdy współwłaściciel jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej i nie jest ograniczony we władaniu rzeczą wspólną tylko do swojej części. Bez znaczenia w tej sprawie jest, czy nieruchomości znajduje się w posiadaniu Skarżącej. Nawet posiadacz samoistny nie traci posiadania przez to, że oddaje rzecz drugiemu w posiadanie zależne (337 kc).
Zatem prawidłowo w niekwestionowanych przez stronę ustaleniach faktycznych organ pierwszoinstancyjny przyjął, iż w dniu złożenia wniosku o uznanie za osobę bezrobotną (4 lipca 2005 r.) R.S. nie spełniała warunków do otrzymania statusu osoby bezrobotnej.
Skargę na powyższą decyzje organu odwoławczego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R.S. Skarżąca zarzucała rozstrzygnięciu Wojewody naruszenie prawa materialnego- art. 2 pkt. 2 lit. d ustawy o promocji zatrudnienia, a nadto prawa cywilnego zawarte w art. 195, 196, 197, 140, 337, 172, 174, 336 kc. Według Skarżącej jest właścicielka połowy gospodarstwa rolnego, to jest tylko [...]ha, a więc poniżej 2 ha przeliczeniowych i spełnienia warunku do zakwalifikowania jej jako osoby bezrobotnej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
Skarga nie jest zasadna.
Zaskarżona decyzja nie zawiera uchybień materialno- prawnych, ani proceduralnych powodujących konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
Z niekwestionowanych ustaleń organów orzekających wynika, że Skarżąca wraz z mężem J.S. jest właścicielem gospodarstwa rolnego położonego w N. o powierzchni użytków rolnych przekraczających 2 ha przeliczeniowe ([...]ha przeliczeniowych).
Tymczasem zgodnie z przywołanym przez organy administracji publicznej orzekające w tej sprawie w obu instancjach art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy o promocji zatrudnienia bezrobotnym może być osoba, która nie jest właścicielem lub posiadaczem samoistnym – w rozumieniu przepisów z dnia 23.04.2004 r. Kodeks cywilny. lub zależnym nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych przekraczających 2 ha przeliczeniowych.
Prawidłowo też organy obu instancji przyjęły, iż identycznie kwestie tą regulował stan prawny poprzednio obowiązujący (art. 2 ust. 1 pkt. 2 lit. d ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu).
Także wówczas orzecznictwo Sądowe rozstrzygające przedmiotową kwestię przyjmowało, że " każdy współwłaściciel zgodnie z art. 195, 206 Kodeksu cywilnego jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 1998 w sprawie II SA 565/98).
Oznacza to, że osoba, która jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni powyżej 2 ha przeliczeniowego bez względu na to, czy to gospodarstwo prowadzi sama czy też wydzierżawia nie może być uznawana za osobę bezrobotną w rozumieniu zarówno przepisów wówczas obowiązujących jak i w aktualnym stanie prawnym.
Współwłaściciel w posiadaniu lub korzystaniu z prawa własności nie jest ograniczony we władaniu rzeczą wspólną tylko do swojej części.
Kwestie związane z czerpaniem pożytków ze wspólnego gospodarstwa rolnego stanowi odrębne zagadnienie i nie ma wpływu na ocenę społecznie negatywnej przesłanki dotyczącej własności nieruchomości rolnej po stronie bezrobotnego (por. uzasadnienie wyżej przywołanego orzeczenia NSA).
Odmienna ocena prawna miałyby miejsce w przypadku zniesienia współwłasności i otrzymania przez strony nieruchomości poniżej powierzchni określonej w ustawie o promocji zatrudnienia. Podobne uzasadnienie wywieść można z innego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętego tego samego roku w sprawie II SA 97/98 oraz wcześniejszego z 07 sierpnia 1997 r. SA/Bk 439/97.
Jakkolwiek przywołane wyżej orzeczenia zapadły pod rządami nie obowiązującej już ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu, to jednak z uwagi na niemal identyczna regulację w przedmiotowej kwestii obowiązującej w ustawie o promocji zatrudnienia orzeczenia te mają zastosowanie także w aktualnym w stanie prawnym.
W tych warunkach Skarżąca nie podważyła skutecznie legalności kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia Wojewody Wielkopolskiego, co prowadzi zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) do oddalenia skargi.
/-/ E. Kręcichwost- Durchowska /-/ P. Miładowski /-/ E. Makosz- Frymus
A.T