Uzasadnienie
Pismem z dnia (...) r. R. W., A. S., B. i P. R. wnieśli skargę na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia (...) r. nr (...) odmawiające udziału skarżących na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodny na realizację wytwórni mas bitumicznych, o wydajności 120 Mg/h w miejscowości N. przy ul. P.(...), działka ozn. geodezyjnie nr (...), wszczętym na wniosek przedsiębiorcy M. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Wielobranżowy T. w N. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy N. wniósł o jej oddalenie wskazując, że argument o zasadzie dobrego sąsiedztwa wynikający z art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie ma zastosowania w niniejszej sprawie ze względu na znacznie oddalenie nieruchomości wnioskodawców od miejsca planowanej inwestycji. Ponadto organ wskazał, że na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy wniesiona na nie skarga jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została wniesiona w ustawowym terminie. Dlatego w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć kwestię dopuszczalności wniesionej skargi.
Kontrola sądowa w tym zakresie wykazała, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
Z treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zatem dopuszczalna jest skarga na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, i o ile zaskarżone do sądu postanowienie odpowiadać będzie kryteriom opisanym, w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony niewątpliwie nie spełnia warunków wymienionych w powyższym przepisie. Takie postanowienie nie jest także aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2008 r., II GSK 340/08, dostępne na stronie internetowej CBOIS). Zatem Burmistrz odmawiając skarżącym dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony prawidłowo wskazał, że na postanowienie to nie przysługuje zażalenie.
Na marginesie odnosząc się do kwestii dochodzenia uprawnień przez podmiot, który bezpodstawnie został pominięty w postępowaniu, choć służył mu przymiot strony, wskazać należy, że może on swe prawa realizować w przypadku wydania ostatecznej decyzji (w przedmiotowej sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia) bez jego udziału w postępowaniu administracyjnym w drodze żądania wznowienia postępowania na zasadach przewidzianych w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd postanowił ma podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
MZ