Uzasadnienie
Decyzją z [...] czerwca 2013 r., nr [...], Prezydent Miasta [...]odmówił A. W. (dalej: "Wnioskodawczyni" lub "Skarżąca") przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad synem, K. W. Uzasadniając odmowę organ wyjaśnił, że nie została spełniona przesłanka określona w art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2009 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.; dalej w skrócie: "u.ś.r."), gdyż niepełnosprawność syna powstała, gdy miał 22 lata i nie uczył się.
W wyniku odwołania złożonego przez Wnioskodawczynię, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z [...] lipca 2013 r., Nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta.
Na tę decyzję Wnioskodawczyni złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, podkreślając, że wprawdzie niepełnosprawność syna rzeczywiście powstała, gdy miał 22 lata i nie uczył się, ale wówczas ta okoliczność była bez znaczenia dla uzyskania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, i późniejsze zmiany prawa nie powinny mieć już znaczenia dla uzyskanego świadczenia, a to zgodnie z konstytucyjną zasadą ochrony praw nabytych i niedziałania prawa wstecz.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało zawiesić.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Pismem z 26 lipca 2013 r. (uzupełnionym pismem z 19 sierpnia 2013 r.) Grupa Posłów na Sejm RP VII kadencji wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie niezgodności m.in. art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia, czym – w ocenie wnioskodawców – naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej, oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji.
Sprawa zainicjowana powyższym wnioskiem została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą akt K 38/13. Jak wynika z informacji zamieszczonych na stronie internetowej Trybunału (http://www.trybunal.gov.pl), dotychczas nie został wyznaczony termin rozprawy w tej sprawie.
Ponieważ w niniejszej sprawie podstawę odmowy przyznania Skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego na syna stanowił właśnie zaskarżony powyższym wnioskiem przepis art. 17 ust. 1b u.ś.r., to od wyniku sprawy toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym o sygn. akt K 38/13 zależy niewątpliwie rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie o sygn. akt K 38/13.
Zgodnie z art. 128 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowi podjąć niniejsze postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.