Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. J. N. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] maja 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty W. z [...] marca 2013 r., nr [...] o zatrzymaniu Jemu prawa jazdy kategorii ABCE, nr [...], wydanego dnia [...] marca 2004 r. przez Starostę Wągrowieckiego na druku [...] (k. 4-6 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie Sąd z urzędu ustalił, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się sprawa z wniosku Prokuratora Generalnego o zbadanie konstytucyjności art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.), stosownie do którego jeżeli decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy dłużnika kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego. Sprawa powyższa została zarejestrowana pod sygn. akt K 23/10, a rozprawa w dniu 20 grudnia 2012 r. została odroczona bezterminowo.
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, bowiem zaskarżona decyzja została wydana w trybie art. 5 ust. 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, którego konstytucyjność jest przedmiotem oceny Trybunału. W tej sytuacji Sąd uznał za uzasadnione zawieszenie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. akt K 23/10.
W konsekwencji, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.